lila

Ingewikkeld

2012-01-31T11:35:00.001+01:00

Het is soms moeilijk om bescheiden te blijven, maar af en toe maak je iets waar je achteraf echt fier op bent. Dit wikkeltruitje is er zo eentje voor mij.
Het is volledig gedubbeld in petroleum en bruin tricot, dus je kan het langs beide kanten dragen.

Deze kleurtjes komen terug in het bijpassende kleedje in de Kokka-uiltjes. Als variatie op het A-lijn jurkje heb ik er ruches in tricot op gemaakt.

Het jurkje en het vestje maken me blij.
Waar ik de "weubes" van krijg is onderstaande foto, die ik maar niet in de juiste richting in blogger geplaatst krijg ... Af en toe overkomt me dit; de foto staat op mijn pc nochtans in de juiste richting opgeslagen maar meneer blogger doet daar gewoon zijn zin mee. Ingewikkeld, vind je niet? :-) Tips zijn altijd welkom!

Dankzij de tip van Flexje :

Rikki

2012-01-09T10:42:00.001+01:00

Rikki, de klaspop, mocht deze vakantie komen logeren omdat Mirte jarig was.

Vorig jaar kregen we Jules al een keer op logement en omdat die zijn pyjama toen zo versleten was maakte ik er toen een nieuwe. Jules had toen een hele garderobe mee in zijn valiesje.

Toen juf in het begin van het schooljaar Rikki, de nieuwe klaspop voorstelde, stak Mirte onmiddellijk haar vinger op om mee te delen dat haar mama wel kleedjes voor Rikki kon maken. Als nieuwe klaspop had Rikki enkel maar zijn salopetje en verder had hij nog niets ...

Het was even wachten tot Rikki kwam logeren om te kunnen passen en meten, maar nu was het dus zover.

Ik maakte een t-shirt, want zo in een bloot bovenlijfje in de winter,... brrr dat is toch wat frisjes. En een jasje en een muts zijn toch ook geen overbodige luxe.

Een lange broek stond ook nog op mijn lijstje, maar daarvoor was de kerstvakantie helaas net te kort. :-)

Prinsessenrokjes

2012-01-06T09:09:00.002+01:00

Het laatste verjaardagsfeestje is achter de rug. Gisteren kwamen enkele schoolvriendinnetjes Mirte haar verjaardag vieren.

Allemaal meisjes ... Ik zag mijn kans schoon om prinsessenrokjes te voorzien.
Eerst droomde ik van rokjes zoals eloleo een tijdje geleden maakte.

. Maar na een kleine rekensom zag ik dit niet meer zitten: zes rokjes aan 3,6 m tule per stuk ... dat werd wel wat teveel van het goede.

Ik kon wat tule recupereren bij mijn moeder, die er ooit een massa van aankocht op het stoffenspektakel voor een projectje dat al lang in de vergeetmand gevlogen is.

Twee laagjes tule per rokje en een gouden tailleband, meer moet dat niet zijn.
Ik maakte er zes op een namiddag.

En de prinsesjes?
Ze sprongen niet allemaal onmiddellijk een gat in de lucht. Vierjarige meisjes zijn soms nog wat verlegen ...
Tegen het einde van het feestje had bijna elk prinsesje haar rokje aan. Toen ook het laatste meisje nog snel haar rokje aantrok toen haar mama binnenkwam wist ik dat het goed zat. Ik had hen namelijk verteld dat ze dat rokje op het einde van het feestje mee naar huis mochten nemen. :-) Zo waren de rokjes een alternatief voor het "min of meer verplichte" zakje met snoep dat je aan het einde van een feestje hoort mee te geven (en waar ik geen voorstander van ben, valt dat op? :-) )

Nog meer goud

2011-12-27T14:19:00.000+01:00

Mirte werd vorige zaterdag 4 jaar!
Op haar verlanglijst stond, net als bij Lena, een gouden kleedje. Bij dat kleedje horen, bling bling ook rode glitterkousen.
Ik sta er zelf versteld van dat ik zoveel goud en glitter kan verdragen, ik vermoed dat de zwangerschapshormonen er voor iets tussen zitten! :-) En als je dan ziet hoe blij ze ermee zijn, ...

Ik was vooral blij omdat ik het kleedje nog net op tijd af kreeg. Hardnekkige virussen en bacteriëen hebben hier de laatste weken flink huis gehouden, waardoor mijn planning ( die meestal al niet ver vooruit loopt :-) ) flink in de war werd gestuurd.
Het stofje zelf werkte ook niet altijd goed mee: glibberen en glijden, moeilijk om te knippen en het maakte verschrikkelijk veel stof bij het overlocken.

Voor mij dus even geen satijn meer!

Golden girl

2011-12-06T13:05:00.000+01:00

Ik maakte vorig jaar een ballonrokje met dit gouden satijnen stofje als voeringstof. Toen vond ik het stofje eigenlijk al een beetje te mooi voor een voering... Nu Lena en Mirte goud als één van hun lievelingskleuren beschouwen kreeg ik wat ideetjes voor een gouden kleedje of rokje.

Voor Lena maakte ik dit rokje voor haar verjaardag. Gisteren werd ze immers al zes jaar! Het is een heel eenvoudig modelletje met een ruche erop gestikt.
Stilstaan voor een foto was geen optie gisteren :-)

Voor Mirte heb ik een kleedje in gedachten ... gelukkig heb ik nog twee weken voor ook zij jarig is.

Educatief speelgoed

2011-12-04T16:31:00.001+01:00

Lena kreeg gisteren op haar verjaardagsfeestje van tante Sofie een "Steffi" (zeg nooit Barbie tegen een Steffi!) met een educatief kantje...

Lena en Mirte zijn heel erg blij en nieuwsgierig naar het broertje of zusje dat op komst is. Deze Steffi verschaft een beetje inzicht over het zwanger zijn :

mama krijgt er een dikke buik van

in die dikke buik groeit er dus een baby

op een gegeven moment komt die baby er uit

dat gebeurt door de dikke buik eraf te halen en de platte buik gewoon terug op zijn plaats te draaien (oooh was dit maar waar!)

Ziezo, de meisjes weten hier weeral wat er ons nog te wachten staat !

Voor de geïnteresseerden: tante Sofie vond deze pop vorige week in het Kruidvat.

Kwaaaaak

2011-11-25T16:49:00.001+01:00

Deze kikkertjes lagen al een tijdje geduldig in de kast te wachten. Maar nu hebben ze een bestemming: ze mogen een jonge dame blij gaan maken.

Ik zocht een manier om de print en kleur van de stof wat te breken: het is een zakje geworden in de vorm van een kroontje (dat had je hopelijk al wel gezien).
Dat zakje had heel wat voeten in de aarde: ik maakte eerst enkele versies in een katoenen stofje, maar dat kreukte verschrikkelijk. En het is niet de bedoeling dat je aan dit kleedje een half uur moet strijken om het zakje wat fatsoenlijk te krijgen na het wassen ... Als er strijkfans onder u zijn: ik heb een kreukstofje waar je je volledig op kan laten gaan !

Het werd dus een zakje in okerkleurige jeans, met aan de achterkant kreukkatoen (die je niet ziet!) om het niet te dik te maken.

De knopen, daar heb ik er een hele zak van liggen: ik heb me eens laten gaan aan een knopenverkoop op een rommelmarkt. Ze verkochten die knopen voor (bijna) géén geld en nu zit ik met een hele zak knopen ... gelukkig heb ik er nu toch al twee van gebruikt!

Ezeltjes

2011-11-05T16:05:00.000+01:00

Het gaat vandaag eens een keertje niet over één van mijn naaisels. Dat gebeurt hier niet zo vaak besef ik nu.

Wie mijn 'vriendje' is heeft het op fb ook al gezien : wij zijn woensdag met de ezeltjes van het Bolhuis gaan wandelen.

Het is al onze tweede keer: vorig najaar gingen we voor de eerste keer op stap met Mélanie en Camille. Dat was toen een groot succes. De kinderen spraken er een half jaar later nog over.

Deze week zochten we de ezeltjes terug op ter ere van Catho haar verjaardag.

De kinderen hebben er enorm van genoten. Lena heeft haar angst om op de ezel te zitten overwonnen en rijdt ezel alsof ze nooit anders gedaan heeft. Mirte, die was er vorig jaar al niet af te krijgen, dat was dus 100 % genieten vanaf het eerste weerzien.

We troffen een heerlijke zonnige herfstdag en een prachtig bos met een immens kleurenpalet. Ik word er helemaal lyrisch van ...

Moet het nog gezegd dat wij enorm genoten hebben?

Tricot kleedje

2011-10-30T14:05:00.001+01:00

Ik ging terug aan de slag met mijn tricot van "Stoff und Still". De tricot is van mooie kwaliteit en toch betaalbaarder dan sommige andere scandinavische tricots. Enige minpuntje: niet te bestellen vanuit België.

Maar wel een reden om onze citytrip richting Kopenhagen te plannen, daar zou ik anders nooit voor gekozen hebben, om dan een kleine uitstap richting Malmö te maken.
En Kopenhagen is een geweldige stad gebleken, ik zou daar zo terug naartoe willen. En niet voor de stofjes ... ik sta nu op stoffendieet! :-)

Ik maakte een t-shirt van de geishatricot die ik eerder ook al gebruikte om dit blousje te maken. Voor de sluiten van kleine t-shirts gebruik ik tegenwoordig kamsnaps. Mijn nieuwsgierigheid naar die kleurige drukknoopjes heeft me doen bestellen en ik ben er heel tevreden van.

Voor Fien maakte ik het polokleedje dat ik voor Mirte ook al in een poesjesvariant maakte.
Ere wie ere toekomt : de mama van Fien koos zelf de kleurencombinatie. Ik moest even nadenken op welke manier ik het petroleumblauw ging combineren met de vogeltjes, maar ik ben zelf heel blij met het resultaat.

Drie op een rij

2011-10-19T18:07:00.001+02:00

Met de hete (of eerder steeds koelere adem) van de weerberichten in mijn nek was ik de voorbije weken ijverig bezig aan drie winterjasjes :

Drie vraagt u? Ja inderdaad, voor nichtje Amélie,neefje Pieter en de rode jas voor Mirte. Achteraf gezien een beetje teveel van het goede om die allemaal na mekaar te maken. Er is heel wat werk ingekropen, voornamelijk omdat ik ze ook van een tussenvoering heb voorzien. Het kind mag geen kou lijden in de winter ...

Wat ook niet geholpen heeft is de extreme vermoeidheid die me de laatste weken ook parten heeft gespeeld. In mijn hoofd was ik voortdurend aan het voortwerken aan die jasjes, want ik wilde ze afkrijgen. Maar mijn lichaam wilde maar een paar uur per dag mee, de rest van de tijd voelde ik me erg verwant met doornroosje.

Gelukkig heeft die vermoeidheid een heel erg aangename oorzaak: wij verwachten ons derde kindje begin mei. Ik leef op hoop dat ik de ergste vermoeidheid al achter de rug heb en dat ik binnenkort energie voor twee zal hebben...

Winterjasje

2011-10-09T20:11:00.000+02:00

Een winterjasje voor ons nichtje Amélie. Een van de drie winterjasjes die ik ga maken. Het is een modelletje uit de Knippie baby winter 2007, maar dan met binnen- en tussenvoering. Ah ja, want een winterjas moet hier warm genoeg zijn!

Mirte haar nieuwe winterjasje is zo goed als klaar maar ligt al een weekje aan de kant wegens een acute aanval van knoopsgatenvrees. Nu het frisser wordt zal ik me daar toch maar eens over moeten zetten ...

Het volgende jasje word er een voor ons neefje Pieter.

Lena wilde dit jaar liever eens een jas "van de winkel". En eerlijk gezegd vind ik dat niet zo erg want het is toch een arbeidsintensief werkje, zo'n winterjas.

Maar als ik dan terugkijk naar hun vorige winterjasjes, waar we twee winters plezier van gehad hebben, is het de inspanning op het einde van de rit toch wel waard, vind ik. Ik ga die jasjes met spijt in de kast weghangen.

Lintjes

2011-09-16T17:55:00.000+02:00

Een ideale manier om mijn lintjes een keer te verwerken. Of toch een klein beetje.
Ik heb een zwak voor die mooie lintjes als ik ze in de winkel zie, maar om ze in kledingstukken te verwerken vind ik vaak moeilijk te combineren.

De benodigheden voor de sleutelhanger kocht ik bij Vanmarieke.

Coverlock

2011-09-13T17:57:00.001+02:00

Ongeveer anderhalf jaar kennen we elkaar, mijn coverlock en ik.

Hij is een onderdeel van mijn overlockmachine. Mits wat verbouwen maak je daar een coverlock van.

Het heeft even geduurd voor ik de machine onder de knie had en we een goede verstandhouding kregen: ik werk nu met de machine en niet meer omgekeerd.

Tot hiertoe gebruikte ik de coverlock voor het afwerken van zomen, maar nu was het eens tijd om me aan een topstitch te wagen.

Terug naar school

2011-09-12T17:07:00.001+02:00

Jawel, ik ben er nog!

De boekentas is ondertussen goed in gebruik.

We gaan terug naar school: Mirte naar de tweede kleuterklas, nu zonder grote zus erbij in de kleuterschool. Lena naar het eerste leerjaar. En ze doen dat allebei zo superflink.

Lena geniet elke dag van school. Voor haar is mogen leren op school echt een beloning, ze doet niet liever. Als een spons zuigt ze alle nieuwe indrukken en nieuwe leerstof in zich op. Soms iets té goed ...

Vorige week stond ze 's morgens wenend op: "Mama, ik heb gedroomd dat het brand was op school, we moesten allemaal naar buiten en ik moest mijn boekentas laten staan. En ik wil niet dat mijn boekentas kapot gaat in de brand ..." Ontroostbaar was ze ... En ze voelde mij al komen want nog voor ik iets kon zeggen voegde ze er aan toe: " ... en ik wil niet dat je dan een nieuwe boekentas voor me maakt, ik wil gewoon niet dat deze boekentas stuk gaat ... "

Blijkbaar hadden ze de vorige dag op school een brandoefening gehad en die had nogal indruk gemaakt ... :-)

Genoeg over de boekentas nu, ik kan er niet eindeloos over blijven bloggen.
Ik zit ondertussen terug achter de naaimachine voor
... een turnshort. Ik heb een week rondgereden van sportwinkel naar sportwinkel om een eenvoudig turnshortje te vinden. Maar niets te vinden, toch niet in Lena haar maat. En de shortjes die er waren waren belachelijk duur omwille van lelijke labels die daar dan aanhangen. Ik kan écht geen 20 euro uitgeven aan een short!
Dan maar naar Pauli getrokken en mits een beetje zelfbeheersing was ik daar toch voor minder dan 20 euro gesteld!
Bij dat shortje hoorde nog een turnzak. Een projectje van het allerlaatste moment, dus niet teveel zakjes, ritsen, ... het moest vooruit gaan.

Voor Mirte maakte ik vandaag een okerkleurig jeansbroekje. Het modelletje is gebaseerd op een patroontje dat ik eerder gebruikte. De zakken heb ik zelf getekend, ze zijn afgewerkt met paspel. De volgende keer moet ik er wel op letten dat ik de zakingang ruimer maak, want die is nogal aan de smalle kant.

Eindelijk klaar!

2011-08-26T19:41:00.000+02:00

Hij is eindelijk klaar :

Zeepbellensop

2011-08-20T13:21:00.000+02:00

Op foto's van de boekentas is het nog even wachten: ik heb hem aan de bekwame handen van meneer De Lepper toevertrouwd, voor het laatste stiksel. Na een titanenstrijd moest ik het onderspit delven, de lagen waren te dik voor mijn machine.

Waar ik wel in slaagde en wat ik met u wil delen: het perfecte zeepbellensop maken.

Ik kocht een tijdje geleden zo'n 'zwaard' om reuzezeepbellen mee te maken. Het duurde natuurlijk niet lang vooraleer het bijgeleverde sopje op was en toen belandde het ding in een vergeethoekje. Maar omdat mama die reuzebellen toch zo leuk vind probeerde ze dat sopje na te maken.

Vind u het ook zo moeilijk om het ideale zeepbellensop samen te stellen? Ik moest en zou er toch in slagen en na wat gegoogle kwam ik op dit recept, dat perfecte zeepbellen beloofde :

1 liter water
50g suiker (god weet waarom maar ik heb het er toch maar braafkes ingedaan)
75ml groene, ongeparfumeerde Dreft
2,5 à 5g behangsellijm
Alles goed door elkaar roeren, liefst één dag laten staan. (dat geduld had ik niet en het werkt nu al perfect)

En dit is het resultaat :

Werken in uitvoering

2011-08-10T12:18:00.000+02:00

Wij hebben een weekje deugddoende vakantie aan onze Belgische kust achter de rug : vier dagen op rij aan het strand gespeeld en in de zee gesprongen, jawel, aan onze Belgische kust en het zonneke was present !

Nu ben ik terug bezig aan de boekentas ...
De binnenkant is al helemaal klaar.

Maar die buitenkant, amai, wat moet je veel vooruitdenken... Het gaat mondjesmaat vooruit, want er zijn weinig momenten van opperste concentratie mogelijk met twee spelende meiden in huis. Maar de vorderingen die ik maak stellen me tevreden. En ondertussen tikt de klok verder en lijkt het alsof de vakantie al naar zijn einde toe gaat ...

Sneak preview

2011-07-23T22:16:00.001+02:00

Ik sta voor een huzarenstukje ...

Lena gaat in september naar het eerste leerjaar. Ik loop al enkele maanden met het idee in mijn hoofd dat ik graag een boekentas zou maken. Zou ik of zou ik niet, voor- en nadelen afwegen: kan ik dat wel stevig genoeg maken, een boekentas ziet toch af, enz... enz... Ik had het idee eigenlijk al stilletjesaan opgeborgen wegens te moeilijk en te arbeidsintensief. Tot ik enkele weken geleden in de Chien Vert deze stofjes zag en een goede vriendin me toen nog een duwtje in de rug gaf dat ik dat zeker wel zou kunnen. (weet nog niet of ik je daarvoor moet bedanken Tinne :-) )

De stofjes liggen te wachten, slotjes, voetbalstuds, het patroon heeft vorm gekregen ...

Ik ga mijn kans dus wagen; misschien mislukt het, gaat de boekentas niet lang mee, ... we zien wel, maar ik zal het in elk geval geprobeerd hebben.

Wish me luck!

Poezenkleed

2011-07-22T12:44:00.000+02:00

Vandaag vieren we feest, want mijn metekindje Anouk wordt 6 jaar! Wat gaat de tijd toch snel!

Anouk is niet alleen een échte poezenfan, ze is ook altijd heel fier op de kleedjes die haar tante maakt, dus ik hoop haar met dit poezenkleed heel blij te maken.

Trio

2011-07-19T14:23:00.000+02:00

Drie verschillende kleedjes, alledrie gebaseerd op model 10 uit de Ottobre 3/2011.

Hippe opa

2011-07-14T20:40:00.001+02:00

Ik waagde me al eerder aan een herenhemd voor Bert.

Nu kwam de verjaardag van opa eraan... Maar wat koop je voor iemand die alles al heeft wat zijn hartje verlangt. Niets dus. Ik maakte een herenhemd voor onze hippe opa. In het geel, want dat draagt hij graag. Met hetzelfde patroontje van de vorige keer want daar was ik tevreden over. Ik heb een paar aanpassingen gedaan om er een zomerhemd van te maken. (toen scheen de zon nog)
Het was een hele verademing om nog eens een herenhemd te maken, na de jongenshemdjes die ik de laatste tijd maakte. Véél gemakkelijker om de mouwen in de te zetten ... En gelukkig waren ze kort en dus zonder manchetten.

En opa, die heeft het gepast en heeft het die dag niet meer uitgedaan. Maar helaas was mijn fototoestel toen niet in de buurt :-)

De naaihemel

2011-07-05T12:47:00.000+02:00

Ik heb hem gevonden!
Ik moet maar een paar stappen buiten zetten op ons terras, mijn naaispullen installeren en ik ben er al: in de naaihemel !
Fluitende vogeltjes, af en toe geritsel aan de haag van de geiten die eraan zitten knabbelen, heerlijk briesje wind.

Met dank aan de weergoden voor de spontane medewerking en aan oma, waar de kindjes nu hun eigen speelhemel aan het beleven zijn.

Grote meid

2011-06-30T22:14:00.001+02:00

Vanaf vandaag is Lena geen kleuter meer ...
Pfff, wat ging het snel. Ik herinner me haar eerste schooldag nog alsof het gisteren was. Nu begint ze al woordjes te lezen en schrijven, binnen enkele maanden zal ze huiswerk beginnen maken ...
Het was dus wel een beetje een spannende dag voor mama vandaag.
En Lena geniet van haar nieuwe status. Ze is nu officieel geen kleuter meer. De discussies over de autostoeltjes (die waren heus niet zo erg hoor :-) ) behoren nu tot de verleden tijd want vanaf nu wil Lena niet meer op de Hello Kitty-stoel zitten, want kindjes van de lagere school ...
Ik ben eens benieuwd hoe lang dat zal duren :-)

Verder word er hier nog steeds veel genaaid, maar het geraakt niet altijd op de blog.

Hier een A-lijntje voor een kleine dame. De hals en armsgaten heb ik afgewerkd met een paspeltje. Ik wilde eerst een biais gebruiken, maar was te zwaar voor zo'n klein maatje.

En dan een t-shirt voor een dinofan :

Wil je zelf ook iets in tricot maken: bij Mamasha vind je handige tips om tricot te verwerken tot zelfs een stap-voor-stap beschrijving met foto's.

Jules telt af ...

2011-06-24T13:35:00.001+02:00

Nog vier dagen school en dan begint de grote vakantie!

Jules heeft alvast een nieuwe vakantietenue gekregen :

Ik paste het patroontje van de pyjama een beetje aan en voorzag hem van een nieuwe short en hawaïhemdje. Om helemaal in vakantiesfeer te komen haakte ik ook nog een bloemenslinger. De beschrijving voor die bloemenslinger ben ik eens op tinternet tegengekomen, vraag me niet meer waar. Ik maakte ook nog een badhanddoek om mee naar het strand te nemen. Toen Lena die zag maakte ze me onmiddellijk attent op een foutje: hij was te klein, " want mama een handdoek is toch altijd groter dan onszelf? " Ja, dat is bij mij al even geleden dat dat zo was, dat was ik even vergeten :-)
Van de handdoek geen foto beschikbaar, Jules heeft hem al onmiddellijk uitgeleend denk ik, want hij was vanmorgen in de klas al foetsie :-)

Mijn eerste bloemenslinger werd door Mirte onmiddellijk in beslag genomen en siert nu de hals van haar rots in de branding Dora.

Op is op

2011-06-20T13:54:00.000+02:00

Nog eentje om het af te leren, maar nu is de vogeltjestricot écht op :

Laat het zonnetje nu maar terug schijnen!

Nog vogeltjes

2011-06-09T16:49:00.004+02:00

Ik maakte eerder al een lichtblauwe versie voor Lena. Dit roze hemdje bleef een tijdje bijna afgewerkt aan de kant liggen ... U raad het wel, iets met knoopsgaten en dan nog eens de reeds gekochte knoopjes verloren enz ...

En eerste poging om Mirte te fotograferen leverde geen duidelijk beeldmateriaal op. Maar dat was buiten mijn trukendoos gerekend ... Na het lakken van haar nageltjes bleef ze natuurlijk wél mooi stil zitten, ah ja!

Die nagellak blijkt trouwens een ideaal hulpmiddel om Lena minder te doen nagelbijten. Ik heb vandaag zelfs haar vingernageltjes kunnen knippen, waar gaan we dat schrijven! Hopelijk blijft ze gemotiveerd om niet op haar mooie gelakte nagels te bijten. Ik heb hier alvast een half leger vrolijke kleurtjes klaarstaan ....

Juweeltjes en nog een sponske

2011-06-01T13:59:00.004+02:00

Kijk eens wat een juweeltjes :

Oma heeft een kleedje gehaakt voor Lena. Het patroontje kwam uit een boek uit de jaren stillekes ... de maten uit het boekje kwamen niet uit, ze heeft het aan de hand van een A-lijn kleedje gehaakt.

En ook Mirte is in de prijzen gevallen! Ze is helemaal in haar nopjes met dit roze rokje en bijpassend t-shirt.

En ik kan het niet laten, maar zie ze hier op die foto: mijn flinke dochters. Toch ook juweeltjes hè! :-)

Zelf ben ik de spons nog steeds niet beu. Hier nog een simpel snel rokje met een applicatie erop uit mijn favoriete farbenmixstofje.

Uit mijn hoofd

2011-05-25T13:56:00.002+02:00

Dit kleedje zat al een tijdje in mijn hoofd.
Lena koos de kleurencombinatie rood-oranje en dit is het resultaat :

Voor een kleine man

2011-05-23T15:06:00.003+02:00

De ottobre blijft me maar inspireren, hij ligt nog nét niet onder mijn hoofdkussen als ik ga slapen...

Voor kleine dames

2011-05-18T14:20:00.006+02:00

Twee kleedjes voor kleine dames, allebei uit de laatste Ottobre :

Een luchtig groen jurkje voor een dametje dat wel eens iets anders dan roze wilde :

En om het gebrek aan roze in het vorige te compenseren, dit leuke pakje. De schelpjes op het originele pakje in de Ottobre vond ik erover. Hartjes daarentegen moeten wel kunnen! :-) Eigen lof stinkt, maar ik vind dit zelf superschattig ! Als het kon kroop ik er zelf nog in :-)

En tenslotte nog een snel cadeautje voor een verjaardagsfeestje. Men neme een "klassieke" potlodenrol en de portepapjee van eloleo, goed schudden en dan krijg je dit. Neen, om eerlijk te zijn had ik had mijn rol te lang gemaakt voor het aantal stiften dat ik had, dus hebben we er een blocnote bijgestoken.

Verkeer

2011-05-11T20:49:00.002+02:00

Toen ik dit broekje in de laatste Ottobre zag staan, was ik meteen verkocht. Ik heb wel geen jongens, maar wist al snel voor welk schatje ik dit broekje zou kunnen maken.

Vorige week kwam Sam, de verkeersslang bij de kindjes op school. We werden opgeroepen om op een milieuvriendelijke manier naar school te komen. Dus deden we extra ons best om een keer meer met de fiets of te voet te komen en niet zo snel in de auto te stappen. (Wat trouwens goed gelukt is: applaus voor mezelf! :-) )

En zo kwamen we bij fietshesjes ... vroeger zaten de kindjes altijd in de fietskar en dan deed ik ze geen hesje aan. Nu ze zelf beginnen fietsen hebben we dat wel nodig. We hebben een fietshesje maar dat is veel te ruim ...

Toen ik vrijdag over de markt in Maastricht liep zag ik plots een coupon fluogele stof ... En het idee was geboren ...
Het heeft een hele dag geduurd voor ik naar de markt ben teruggegaan om dat stofje te kopen omdat :
- het er een beetje over is om zelf moeite te doen om een hesje te maken dat je voor minder geld kan kopen
- de vriendinnen waarmee ik op stap was me hier constant op wezen en al aan het uitlachen waren dat ik daaraan wilde beginnen ...

maar het hesje bleef de hele dag in mijn hoofd zitten en gelukkig passeerden we nét voor de markt opgedoekt was nog op dat plein, zodat ik een diepe zucht van opluchting kon laten toen ik eindelijk mijn gele fluostofje in mijn zakje kon steken.

Toen ik mijn man vertelde dat ik gepersonaliseerde hesjes zou maken voor de kinderen leek die dat helemaal niet overdreven te vinden (waarvoor dank schatje!). Zijn enige vraag was: " Ja maar dat reflecteert toch niet ..."

Even gegoogled en ondertussen heb ik daar ook een oplossing voor gevonden.

Fluohesjes, ze staan op mijn to do-lijstje !
Met dank aan Sam !

Terug

2011-05-04T19:32:00.008+02:00

Terug van weggeweest ...

Eerst een weekje aan het strand gezeten aan de kattenzee ...

Daarna thuisgekomen met een hele waslijst- ja eerst wassen, uitpakken, je kent dat wel- dingen op mijn naailijstje ... Een beetje zoals hier, maar dan de ongeorganiseerde versie. Misschien zouden wij ook een kat moeten nemen, dan zou ik die wiskasdozen misschien ook wel gebruiken ... Of toch niet???

Dus ben ik aan het naaien gegaan, aan een tempo dat het niet haalbaar was om tussendoor ook nog even te bloggen. Heb ook niet van alles een foto, zo snel ging het wel. :-)

En ik zit momenteel nog steeds in die naairushe: heb gisteren op het Leuvens Stiksel nog drie patroontjes overgenomen en één stofje geknipt. Het is lang geleden dat ik daar nog zo productief geweest ben en dan had ik al de receptie voor ons 1-jarig bestaan achter de kiezen ...

Een kleine impressie :

Hét beruchte jurkje uit de Knippie van januari dat de zenuwen van menig Stiksellid al op de proef stelde. Je moet er inderdaad met je gedachten bijblijven!

Bij dit pofbroekje onthoud ik dat het handig is om de rushes van de eerste keer op het voor- ipv het achterpand te naaien. Pfff, alles terug losprutsen en weer op de juiste plaats gerimpeld krijgen. Dat krijg je ervan als je teveel te snel klaar wil krijgen ...

een zeemeerminnenrokje dat persé dwars wil blijven liggen

een halterjurkje in vogeltjestricot

En als je me nu wil excuseren ... ik ga nu verdernaaien! :-)

Hello Kitty

2011-04-15T15:27:00.004+02:00

Een tijdje geleden vond ik hier een leuk Hello Kitty-stofje. Ik bestelde het in de roze en in de blauwe versie. Lena was meteen gewonnen voor de blauwe versie.

Ik maakte er een rimpelrokje van zoals je er al veel zag verschijnen in blogland. Met dank aan meisjesmama voor de duidelijke uitleg en maten!

Lena vind haar rokje geweldig: "Ik zou er wel mee willen gaan slapen mama!"

En toen wilde ik aan een gelijkaardig roze rokje voor Mirte beginnen ... tot zij besliste dat ze een Hello Kitty-kleedje wil ...
Nu dus op zoek naar een leuk patroontje: ik zie een zwierig kleedje voor me, maar ben beperkt met mijn yard stof ...

Een hemmeke

2011-04-11T11:44:00.005+02:00

Nog eens een hemmeke ...

Dit stofje lag al een tijdje in mijn kast te wachten. Ik heb tegenwoordig een zwak voor jongensstofjes en -hemdjes ... wel lastig als je twee meisjes hebt ! Ikke dus blij dat vrienden een flinke zoon Dries kregen. Dan kon ik weer een hemmeke maken! :-)

ijsjesweer

2011-04-08T14:37:00.001+02:00

IJsjes dus, meer moet dat niet zijn met dit zalige weer!

Zomerjas

2011-04-05T12:51:00.002+02:00

Terug van weggeweest .

Eerst genoten van een zalig weekendje weg met vrienden ...
Jammer genoeg thuisgekomen met wat vervelende beestjes in mijn lijf en een weekje geparkeerd geweest in de zetel.

Maar ondertussen gaat het terug wat beter en ben ik er terug ingevlogen.
Lena's winterjas is nu al een paar weken te warm. En nu had het kind toch geen mooie jas meer zeker ... ja, zo'n oud jasje dat nog wel wat past, maar dat mama helemaal niet mooi vind. Ik kan daar echt niet op kijken, er moest dus snel een nieuw jasje komen ...

Het patroontje had ik al langer in mijn hoofd. Dé hoofdvraag is telkens weer: welke stof en welke voering?

Deze keer koos ik voor een stevige buitenstof, volgens mij is dat gabardine, die ik min of meer waterafstotend maakte in de wasmachine. De voeringstof is een stofje van Farbenmix waar ik helemaal verliefd op ben.

En dit is het resultaat :

Fwiet fwiet

2011-03-22T07:18:00.004+01:00

Na mijn tussendoortje van vorige keer, begon ik aan het eerste van twee tricothemdjes.

En wonder boven wonder: ik kan het dan toch nog! Zes perfecte knoopsgaten op een rij zonder één keer te haperen! Ik wist niet wat me overkwam! Ik weet nu ook waardoor ik vorige keer zo extreem aan het knoeien was: vergeten tricotnaald te gebruiken... Nu mét tricotnaald ging het tien keer beter! :-)

Lena kan sinds kort fluiten. Ze heeft er enorm op geoefend, tot 's avonds in haar bed toe, en is nu enorm fier dat ze het kan. Mama heeft dus maar een verhaaltje verzonnen waardoor dit hemdje een groot succes is: "Lena, als je dat hemdje draagt moet je fluiten en dan denken de mensen dat die vogeltjes écht kunnen fluiten ..." En ja hoor, ze had het hemdje nog maar net aan en ik hoorde ze al : de vogeltjes ...

Vluggertje

2011-03-13T09:26:00.002+01:00

Na het poezenjurkje had ik nood aan een snel succes, zonder al te veel gefoefel en gefoeter.

Het geruilde stofje werd bovengehaald om een halterjurkje voor de zomer te maken, het modelletje komt uit de Bizzkids 01/2008. Deze keer was de grootste uitdaging om de patroondelen uit mijn stof te krijgen. Ik had geen centimeter over in de hoogte ...

En hier het resultaat:

Je zou het niet zeggen, maar Mirte had eerst eigenlijk helemaal geen zin om te poseren. Maar toen begonnen haar oogskes te blinken en was ze vertrokken.

Poezenkleedje bis

2011-03-10T15:37:00.008+01:00

Het vorige poezenkleedje was een succes. Zo'n succes er hier elke keer dat Lena haar kleedje aandeed tranen vloeiden ... van Mirte. Ze was enkel te troosten met de belofte dat ik voor haar ook nog een kleedje zou maken.

Het moest wel een ander modelletje worden, want ik kleed de zusjes niet graag identiek; eenzelfde stofje kan wel maar dan niet hetzelfde modelletje. Dit kleedje is het polomodelletje uit de Knippie 6/2010 met een paar aanpassingen naar eigen goesting.

En zo maakte ik, in de schaarse vrije momentjes tussen het verpleegstertje spelen ( drie weken zieken in huis) door een tweede poezenkleed.

De knoopsgaten hebben me naar goede gewoonte weer doen zweten; ik ben rijp voor de knoopsgatenpsychiatrie. Meer wil ik daar niet over kwijt.

Maar als ik dan deze twee fiere poezenmadammen zie is het al dat gepuf en ge*** heel snel vergeten.

Ook het poezenstofje was een succes en was erg gegeerd. An vatte de koe bij de horens en stelde een stoffenruil voor met dit stofje. Dat stofje ligt hier nu in de wachtrij en ik ga er nét een halterjurkje voor de zomer uitkrijgen; althans dat hoop ik. Wat An deed met het poezenstofje zie je hier. Heel mooi!

Ik vond het een leuke ruil; heb ondertussen ook al eens mijn kans gewaagd met een stofje dat ik ergens zag verschijnen, maar viste naast het net! Volgende keer beter! Wie niet waagt niet wint!

Haargroeimiddel voor baby

2011-03-04T16:11:00.004+01:00

Je komt wat tegen als je rondsurft op het internet. Ik botste eerder deze week op deze site en vond dit mutsje echt supergrappig.

Onze meisjes hebben het lang met een minimale haardos moeten stellen.
De kinderhoofdjes hier in huis zijn nu ondertussen ruimschoots van haar voorzien, maar ik hoor mijn schoonzus enkele weken nog vertellen dat ze vind dat haar dochtertje toch wel weinig haar heeft.
Nu wil het toeval dat Amélie hier vandaag op bezoek was ...
en zeg nu zelf, ze lijkt wel tevreden met haar nieuwe haarcoupe !

Naar goede gewoonte is het mutsje ook omkeerbaar :

Nog dank aan Amélie voor de bereidwillige medewerking tijdens de pasbeurten. Echt wel handig als je je model binnen handbereik hebt.

Haaktasje

2011-03-02T12:57:00.004+01:00

Waar het Leuvens Stiksel al niet goed voor is ...
Je leert er haaksters kennen, krijgt zelf de haakmicrobe te pakken ... en sinds gisteren ben ik ook de nieuwe eigenaar van een leuk haakboek.

Tistemie was wat uitgekeken op dit haakboek (natuurlijk, 't is voor beginners- dat stadium is zij allang gepasseerd) en zocht een kandidaat om het te ruilen. Ik zag mijn kans schoon en stelde voor een haaktasje te maken. Het tasje is geïnspireerd naar de breizak van Annelyse. Ik koos voor een poezenstofje, aangezien Lynn een poezenliefhebber is was dat alvast een troef.

Gewoon een jeansrokje

2011-02-25T16:33:00.008+01:00

Een jeansrokje voor Lena.

Als iemand me kan vertellen hoe je voorkomt dat blogger die foto's draait ... ik heb er hier al zo op zitten ***, maar ik moet mijn nederlaag toegeven: ik krijg dat ding niet tegoei gedraaid.

Poesjes

2011-02-22T14:24:00.004+01:00

Ik heb er ellendig lang voor staan aanschuiven op de stoffenverkoop van Fragile. Maar nu zijn de poesjes uit de kast geraakt.

Voor het modelletje ben ik vertrokken van het patroon van een wikkeljurkje, waar ik naar eigen smaak, ahum nogal veel aan heb veranderd. Ik had vorig jaar al eens een tricot wikkeljurkje gemaakt, maar die sluiting ging altijd terug los, Lena kan dat dan zelf nog niet terug knopen ... dus nu geen gewikkel meer. Ik wilde korte mouwen ipv lange, enz...
Het is wel fijn om een patroontje zo naar eigen wens aan te passen. Ik heb wel die basis van een bestaand patroon nog nodig. Hopelijk komt er ooit een dag dat ik het gewoon vanuit de losse hand kan tekenen.

De poesjes dus ... de eerste in een reeks denk ik; want als je zo lang staat te wachten op een stofje word je ook een beetje hebberig (ja dat overkomt mij soms) en ik heb er dus (meer dan) voldoende van gekocht (wat wil je aan 5 euro/meter) om zowat de halve familie van poezenjurkjes te voorzien.

En de volgende stoffenverkoop van Fragile ... die laat ik toch maar aan mij voorbijgaan.

Een goede buur

2011-02-19T14:51:00.005+01:00

Een goede buur is beter dan een verre vriend, zegt het spreekwoord.

Ik ben mss niet helemaal akkoord met het tweede deel, ook verre vrienden kunnen veel voor je betekenen.

Maar wij mogen echt onze pollekes kussen met onze buurvrouw Paula. Het is zo fijn om bij je buurvrouw terecht te kunnen voor kleine en grote dingen. Binnenkort als het beter weer wordt zien we mekaar weer meer, de kinderen spelen niet liever dan bij haar in de tuin op de trampoline. Ze zijn er kind aan huis, Paula is als een extra oma voor hen.

En omdat Paula vandaag jarig is hebben de kindjes een verrassing gemaakt: een boodschappentas met zelfgemaakte tekeningen erop.

Ik vertrok vanuit het idee van de eloleotas, maar net als toen is deze tas ook niet opplooibaar. Ik vond het zo'n zonde om de mooie tekeningen te bedekken met zo'n voorzakje. Om die reden heb ik de handvaten ook aan de binnenkant vastgemaakt ipv ze erop te naaien. Volgende keer ga ik eerst de tas maken en dan pas de kinderen erop laten tekenen.

Hip hip hip

2011-02-18T09:38:00.002+01:00

Jaja, net als hier, hier, hier ook hier een jarige. Een jaar geleden zette ik mijn eerste onzekere stapjes in blogland.

En cliché, cliché, ja het heeft ook mijn wereld veranderd: zoveel nieuwe mensen leren kennen: online of in 't echt; zoveel inspiratie en ideetjes te vinden online.

In plaats van hier iets weg te geven, ben ik zelf eens lekker op stap geweest met de madammen die het allemaal in gang gezet hebben :

Els, omdat ze mooie popjes in haar apotheek had staan en aan het stoefen was dat haar zus die gemaakt had en dat ik zeker eens naar haar site moest gaan kijken.
Hilde, omdat ze een bron van inspiratie is voor velen en mij een duwtje in de rug gaf om zelf een blog te beginnen.

En ook bedankt aan iedereen die mijn blog regelmatig leest en al eens een reactie achterlaat. Ik weet nog hoe ik die eerste dagen dat ik mijn blog had aan het scherm gekluisterd zat om te wachten of er niemand reageerde... Dat is gelukkig al wel veranderd. :-)

Op naar de volgende verjaardag zou ik zeggen!

Theofiel, alias Theo

2011-02-17T07:43:00.006+01:00

Hier zie je Mirte's nieuwste knuffel: Theofiel de ezel, uit het populaire boekje Knuffels om te naaien. Hij wordt geflankeerd door "konijn en tut", haar grote steun en toeverlaat. Mirte stond erop dat konijn mee op de foto ging! :-)

Tinne kwam hier gisteren even langs en liet me Theo zien. Naar haar kritische normen was hij nog niet perfect. "Laten we het aan een kenner vragen", zeg ik, want Mirte haar (andere) lievelingsknuffel Dora(even populair als konijn, ze heeft een groot hart waar veel knuffels inkunnen) is een ezel. Ze nam hem vast, "Ja hij is mooi" en liep ermee weg ... Liefde op het eerste gezicht... Dat zag ook Tinne en omdat het wreed is om prille geliefden uit elkaar te halen mocht Mirte Theo houden. Hij slaapt nu bij Mirte, Dora en nog andere onmisbare knuffels in haar bed.

Mirte vertoont wel wat hamstergedrag de laatste dagen ...
Eergisteren waren we bij de dokter en toen we gingen vertrekken nam ze een balpen vast die op zijn bureau lag. Ik vroeg haar die terug te leggen want anders kon de dokter niet meer schrijven (ah ja!). Begaat die dokter de kapitale fout om te zeggen dat ze hem wel mocht houden als ze hem echt mooi vond. Waarop Mirte héél theatraal zegt: " Ja ik vind hem suppperrrrrmooooooiiiii!". Lap, daar stonden we dan. Dan kunt ge als moeder niets meer doen, de dokter moet zo maar geen voorzet geven, want mijn dochter die heeft een neus voor goals. Wij dus met de "supermooie balpen" van Bayer naar buiten. Iets in me zegt dat hij in zijn lade gelukkig nog wel een voorraadje liggen heeft. :-) Als u zich afvraagt, "is dat kind wel ziek"; jawel hoor, maar ze was toen op haar hoogtepunt, de nurofen deed goed zijn werk.

En twee dagen later gaat ze dus aan de haal met Theo, de ezel.
Ik zal haar maar goed in de gaten houden. Afin, de eerste dagen zal ze nog niet ver geraken want ze is nog steeds ziek, ocharme.

Secret valentine!

2011-02-15T15:41:00.004+01:00

Een geweldig initiatief van het Leuvens Stiksel! Iedereen van het Leuvens Stiksel kreeg de kans om zich in te schrijven voor de Secret Valentine. We vulden allemaal -secret trekking kregen we een naam toegestuurd waarvoor we een kleine valentijnsattentie zouden maken. Het was al heel interessant om de vragenlijsten van iedereen te kunnen lezen, zo kwamen we al wat meer te weten over die vele medestikseltjes. Spijtig genoeg kon ik gisteren omwille van ziekte niet bij zijn op het Leuvens Stiksel, het was er ongetwijfeld weer een gezellige avond!

Mijn cadeautje werd gelukkig gisterenavond, na het Stiksel, nog aan huis geleverd. Dank u wel mama en Tinne! Zo werd mijn en ook hun nieuwsgierigheid niet te lang op de proef gesteld.

Ik kreeg echt een supergeweldig cadeautje van Luce! Ook de kindjes vonden het hier heel mooi. Lena zag er al direct een hulpmiddel in om het boekje van haar Loco op zijn plaats te houden.

En ja in die richting moet je het zoeken! Dit zijn gewichtjes om je patroonpapier op zijn plaats te houden als je patronen overneemt. Luce, dit stond echt op mijn verlanglijstje om zelf eens te maken en ik ga ze echt superveel gebruiken!

Nu moet ik mijn eigen pakje hier nog de deur uitkrijgen ...
Met een zieke dochter, daarna zelf ziek geworden... is mijn planning hier hopeloos in het honderd gelopen. Ik zou vandaag mijn pakje in de bus gaan steken, want mijn secret valentine woont hier maar enkele kilometers verder ... maar vandaag zit ik hier met een nieuwe zieke, dus weer gebonden aan huis.

Maar het pakje ligt klaar en ik moet en zal het vandaag nog in de bus gaan steken !

Oef, het is gelukt! :-)

Wie draagt de broek?

2011-02-10T16:48:00.004+01:00

Lilalabeltas

2011-02-10T11:19:00.004+01:00

Een tijd geleden trok een onschuldige hand een gelukkige (dat hoop ik toch) waar ik iets voor zou maken nav mijn nieuwe labeltjes. Vorige week kon ik deze tas dan eindelijk afgeven aan Katrien. Nu ik de foto's zie erger ik me er mateloos aan dat de stofvouw nog zo goed te zien is; dat was me in het echt niet zo opgevallen.
De voering en applicatie zijn in elk geval helemaal in het thema van mijn label. Ik ben de laatste tijd echt helemaal zot van vogelstofjes. :-)

Handsfree lezen

2011-02-06T18:35:00.006+01:00

Ik weet het, het klinkt raar zo begin februari ... maar dit weekend stond bij onze het laatste nieuwjaarsfeestje van het jaar gepland.

We trekken namen en iedereen voorziet een cadeautje voor iemand anders. Je raad het al, voor mij is het een sport om een leuk zelfgemaakt cadeautje te voorzien.

Het eerste cadeautje is voor een fervent boekenlezer. Ik wou dit jaar een zelfgemaakt cadeautje vinden dat met lezen te maken heeft. En zo kwam ik op idee om een boekenkussentje te maken :

Bij dit kussentje hoort een boekenkaft die met velcro op het kussen bevestigd wordt en waar je je boek op kan vastmaken.

Zo kan je dus handsfree lezen.

Ermee weg

2011-01-30T09:59:00.003+01:00

Er werd hier de laatste week niet meer genaaid, allé ja, op een klein verjaardagscadeautje na. En dat is helemaal de schuld van het Leuvens Stiksel!
Want daar is het dat ik de haakmicrobe heb opgelopen. Ik was er vroeger rotsvast van overtuigd dat ik het niet kon, maar ik moest en zou ... ik heb me erin vastgebeten en ... nu ben ik ermee weg! En verslavend dat het is!

Toen ik Lena vertelde dat mama hartjes ging maken op het Leuvens Stiksel was ze heel blij: " Mama, mag ik die dan aan de jongens geven waar ik verliefd op ben?" En jaja, u leest het goed: jongens. Als het aan haar ligt zal mama nog heel wat hartjes mogen haken.

De naaimachine heeft enkele dagen kunnen rusten, maar ze mag gerust zijn, één dezer vliegen we er terug in!

Olifantenparade

2011-01-23T11:18:00.005+01:00

We gaan op familiebezoek en we nemen mee:

piramidezakje en bijpassende magneetjes voor de jarige tante :

Een shirt en bijpassend broekje voor ons neefje Pieter.

Een overgooierjurkje voor nichtje Amélie:

Zo fier als ne gieter²

2011-01-16T09:50:00.003+01:00

Na het hemd, nu ook een sweatervest voor mijn ventje.

Het patroon Fehrman van Farbenmix lag hier al een tijdje in de kast. Ik was op zoek naar sweaterstof van een mooie kwaliteit en heb die uiteindelijk gevonden bij mijn goede vriend Micha.

De vest was eigenlijk heel gemakkelijk om te maken. Ik heb ze zelf bijna volledig in mekaar gekregen in de gezellige drukte van het Stiksel.

En nu is mijn ventje dus weer zo fier als ne gieter. Vind het wel leuk om hem zo aan vrienden te horen vertellen dat ik die vest voor hem gemaakt heb. Hij moet nog wel wennen aan de fotosessies die bij zo'n zelfgemaakt kledingstuk horen. :-)

Mijn ventje fier, maar ikke ook! Om een heel andere reden :

Ik kan van mezelf wel zeggen dat ik redelijk handig ben, vind ik. Maar haken, dat was tot hiertoe écht een ramp. Het was van de lagere school geleden dat ik het nog geprobeerd had. Ik herinner me nog levendig hoe ik op die haakwerkjes zat te zwoegen. Dat waren ook de enige keren dat mama thuis ingeschakeld werd om te helpen voor handwerkjes. Ik denk dat het komt omdat ik linkshandig ben, in elk geval: haken dat was niets voor mij.

Maar de laatste tijd heb ik op het Stiksel en op jullie blogs zoveel leuke haakwerkjes gezien, dat het begon te pikken ...

Met de hulp van mijn mama heb ik me er dus toch nog eens aangezet...
Bloed, zweet en tranen, of toch zeker de laatste twee heeft het me gekost. Gewoon de kettingsteek en de vasten; aan meer durfde ik me nog niet wagen. En ja, stillekesaan begon ik wat minder te knoeien, begon ik die haakbeweging wat in de hand te krijgen. Hier mijn eerste lapje... en daar ben ik dus superfier op! Ik zal er maar niet bijvermelden hoe lang ik daarover gedaan heb, het is het resultaat dat telt hè! :-)

Jules

2011-01-13T09:43:00.004+01:00

Hoe zot kan je zijn?

Klaspop Jules mocht gisteren bij ons komen logeren. Bij het omkleden 's avonds merkte ik dat zijn pyjama letterlijk tot op de draad versleten is. En toen begon er een idee te groeien: " Zou ik ..."

Veel tijd had ik echter niet, want vandaag moest Jules terug mee naar school. Zijn logeerpartijtje verlengen was praktisch gezien onmogelijk en ik zag het ook niet zitten om zonder Jules en zijn speciale anatomie in de buurt aan een nieuwe pyjama te beginnen.

Dus ging ik gistenavond Jules terug uit zijn bedje halen... Ik heb zijn pyjama zo goed als kon nagetekend en na ettelijke pas- en meetbeurten mocht Jules dan terug zijn bedje in.

Vandaag kreeg hij dus een pakje mee naar school.

We zullen de juf maar niet vertellen om hoe laat hij in zijn bed lag!

Bedankje

2011-01-12T13:23:00.004+01:00

Ik liet jullie eerder al fier mijn nieuwe labeltjes zien.

Om Kathleen te bedanken dat ze voor mij een label wilde ontwerpen en omdat ze zo supermooi geworden zijn, wilde ik voor haar graag iets maken. Voorzien van label, dat spreekt voor zich.

En toen sloeg de twijfel toe : wat zou ik maken, zou ze het wel mooi vinden, in welke kleuren, is deze tas niet te groot, te klein, etc ... Het moest en zou minstens mijn perfecte label evenaren ... Pfff, ik maakte het mezelf wel moeilijk!

Het maken van mijn bedankje zat dus redelijk lang in de embryonale bedenk- (of twijfel-)fase.

Maar vorige week was het dan toch zover: mijn idee kreeg dan toch vorm, stofjes gekozen ... de puzzelstukjes vielen in mekaar en de twijfel verminderde.

Het werd een klein handtasje naar een patroon van Ithinksew in een petrolblauwe ribvelours met een restje petitpan als voering.

Ik ben er zelf wel een tevreden gevoel bij ...

Hopelijk is Kathleen er ook blij mee en verschijnt het volgende week niet op Kapaza tussen de 'verkeerde' kerstcadeautjes ... :-)

Hem voor hem

2011-01-02T17:21:00.004+01:00

Na de jongenshemdje werd het tijd om ook eens iets voor mijn schatje te maken: een hem voor hem.

Het is al niet zo evident om leuke jongensstofjes te vinden, maar een stofje vinden voor een herenhemd ... bleek nog lastiger. Het mag niet te kinderachtig zijn, niet te vrouwelijk, niet te dit en niet te dat ...

Maar omdat er in de Knipmode van december een patroon van een herenhemd stond waagde ik me toch aan die speurtocht, omdat ik toch echt wel graag eens iets voor mijn ventje wilde maken.

Een eerste stofje werd besteld via tinternet, maar toch te vrouwelijk bevonden. Geen nood, tegen de zomer heeft dat een andere bestemming. Toen Kir me fier het piramidetasje liet zien dat ze van eloleo gekregen had, wist ik het! Ik moest en zou naar Hexagoon waar ze dit mooie Petit Panstofje hadden.

Het ging redelijk vlotjes om het hemd te maken. Het was in het begin wat onwennig om met zo'n grote patroondelen te werken, maar eigenlijk is dat wel gemakkelijker. Op de mouwsplitbiezen heb ik mijn hoofd weer even moeten breken... man wat kunnen ze dat toch altijd ingewikkeld doen lijken in de boekskes. Maar nog een paar hemden en dan doe ik dat hopelijk met mijn ogen dicht en zonder nadenken.

Op het einde kreeg ik weer last van knoopsgatenstress. Pfff, daar moet ik toch echt eens iets aan doen. Zou het helpen om eens pak maar 100 knoopsgaten na mekaar te maken? Ik ben er toch weer in geslaagd om bij twee knoopsgaten het stiksel te raken bij het opensteken... maar dat is ondertussen allemaal verholpen.

En mijn ventje ... die blonk en groeide bijna vijf centimeter van contentement met zijn op maat gemaakte hemd.

Engel

2010-12-23T17:40:00.003+01:00

Een popje naar een patroon gevonden op haar lijst.
Nu nog zorgen dat het onder de juiste kerstboom terecht komt...

Nu we toch in kerstsfeer zijn wil ik jullie allemaal warme, gezellige feestdagen toewensen en een heel gelukkig 2011.

Het is ongelooflijk hoeveel mensen ik het voorbije jaar heb leren kennen via mijn blog en het Leuvens Stiksel. Het is fijn om mensen te kennen die met dezelfde naai- of creatieve microbe rondlopen en begrijpen wat het is om verliefd te worden op een stofje. Bedankt allemaal, voor de inspiratie, gedeelde kriebels en dat er nog veel moois vanonder onze naaimachine mag komen in 2011 !

En natuurlijk ook allerbeste wensen aan die mensen die 'microbevrij' zijn. Ook aan jullie vriendschap hecht ik veel belang hoor! :-)

De kerstboom

2010-12-14T18:23:00.005+01:00

Speciaal voor Tinne ook een foto van de boom:

Wij doen hier in grote kerstbomen. Ieder zijn zin, maar ik heb hem liefst zo groot mogelijk, zodat je er nog een stukje moet afzagen ... Weet nog hoe indrukwekkend ik dat als kind vond, wanneer mijn vader een stuk van de boom moest zagen om hem binnen te krijgen.

Wat ik ook geweldig vind hier op den boerenbuiten is dat je je boom zelf kan gaan uitkiezen. De kinderen vonden het geweldig om tussen de kerstbomen door te lopen (ik ook natuurlijk), elke boom werd gekeurd en we kozen er natuurlijk de allermooiste uit!

Vroeger woonde ik vlakbij 't Stad en daar moest je een boom gaan kiezen uit een stapeltje bomen in het tuincentrum. En als die boom twee dagen binnen stond vielen de naalden al af. Om over de prijs nog maar te zwijgen...

Jaja, dan is het nu veel leuker. Wij hebben een goed kerstbomenadresje ... Hè Tinne! Alles voor de vriendschap! :-)

Kerstballen

2010-12-13T19:29:00.004+01:00

Ik kijk er al een paar jaar naar uit: het moment dat er zelfgemaakte kerstversiering van de kindjes in de boom komt.

En nu is het zover :

Het is echt een heel eenvoudig idee uit de Libelle Kerst :
Je knipt voor één kerstbal 10 reepjes van ong 1,5cm x 15cm. Je maakt ze aan boven- en onderkant vast met een splitpen. Nog een lintje en je kerstbal kan de boom in.

En fier dat moeder en dochter hier waren!

Vosjes

2010-12-13T10:29:00.004+01:00

Wegens technische problemen met het fototoestel, zijn er hier een heel aantal naaisels niet verschenen. Maar daar zal wel niemand van wakker liggen zeker! ;-)

Maar deze, daar ben ik toch fier op. Ik moest en zou het stofje hebben, het is een katoentje van Farbenmix, want ben er helemaal weg van. Heb er natuurlijk genoeg van gekocht, ah ja, dus er ligt nu nog een lap te wachten op een volgend projectje. (Begin al helemaal in Stikseltaal te schrijven: vroeger sprak ik nooit van "projectjes")

Dit hemdje komt uit de Knippie winter 2008, natuurlijk. Heb wel wat geknoeid, door de schuld van Knippie! Oorspronkelijk was er achteraan een split voorzien, maar ik ben meer voor een rits, dus die zette ik er dan maar in. Maar met de splitlengte die voorzien was was het onmogelijk om dat hemdje op een comfortabele manier aan te trekken. Dus heb ik, nadat het dus al helemaal in mekaar stond, er een nieuwe langere rits ingestoken. Door die eerste farce met de tekorte rits was Mirte al niet meer zo scheutig om dit hemdje aan te doen. Hopelijk zet ze zich daar snel over, want dragen zal ze het! :-)

Jarige

2010-12-08T18:46:00.006+01:00

Zondag werd Lena vijf jaar! Al vijf jaar ... wat gaat het toch snel, maar dat is bij iedereen zo zeker.

Vandaag gaf Lena voor de eerste keer een verjaardagsfeestje. Vorig jaar wilde ze dat nog niet echt. Ze was toen nog meer verlegen en stond niet graag in het middelpunt van de belangstelling.

Maar dat is op een jaartje tijd wel veranderd! Mijn moederhart klopt er sneller van om te zien hoe ze het laatste jaar helemaal opengebloeit is tot een zelfzekere, spontane, vrolijke dame (ik kan zo nog wel even verdergaan :-) )

En haar eerste feestje pakt ze meteen goed aan...
Ze mocht vijf vriendjes uitnodigen en dat werden allemaal jongens. Nu is het wel zo dat de klas voor twee derde uit jongens bestaat, maar toch :-) .

Ik kreeg enkele dagen geleden ineens stress: vijf jongens in huis. Gaan die zich wel amuseren met al dat meisjesspeelgoed hier?

Maar dat was geen probleem! Na een duik in de verkleedkoffer veranderden die stoere binken in prinsessen, heksjes, etc ...

Om het kleine volk wat bezig te houden haalde ik twee grote dozen in huis die ik al min of meer in kasteelvorm sneed. Origineel? Helemaal niet, ik haalde het idee hier.
De kinderen mochten hun kasteel versieren en dat was een groot succes. Ze hebben ook elk een tekening op stof mogen maken waar ik dan een kussentje van gemaakt heb dat ze mee naar huis mochten nemen.

Ik maakte een snoeptaart, maar die was op voor ik er aan dacht er een foto van te nemen.

Er werd niet om poppen geruzied ... er werd een koning van het kasteel aangesteld en er kibbelden enkele ridders om de hand van Lena! Toen ze stond te 'trouwen' met één van haar ridders (ze is vanmiddag twee keer getrouwd) kreeg ze een kusje op haar hand, waarop de andere ridder aan zijn rivaal zei: "Je moet wel op de mond kussen hè!".

SLIK. Tot zover het eerste feestje!

PIF

2010-12-04T08:03:00.005+01:00

Geduld loont ...

Een tijd geleden vlogen de Pif's je rond de oren als je wat rondneusde in blogland. Met een klein hartje reageerde ik toen op de Pif van Miss Patee. Een cadeautje krijgen, ja dat zag ik natuurlijk wel zitten... maar wat zou ik in hemelsnaam zelf kunnen maken... Maar ik besloot mijn kans te wagen en wat ik zou maken, dat zouden zorgen voor later zijn. En nu is het dus zover!

Miss Patee heeft voor mij een superleuke tas gemaakt. Ik vind hem echt heel mooi en heb er ook van anderen al veel complimentjes over gekregen! Bedankt Kathleen!
Het is een grote tas, maar dat vind ik goed want die zeul ik momenteel het liefst mee. Nadeel van zo'n grote tas is, jawel, dat je soms niet alles onmiddellijk terugvind in die tas. Zo ben ik vorige week mijn sleutels twee dagen kwijt geweest, en jawel, die zaten dus in die handtas! Ik had er wel in gekeken en met mijn hand eens onderaan de tas gevoeld en geluisterd of ik ze niet kon horen ... maar niets te vinden... Twee dagen later ga ik nietsvermoedend met mijn hand de tas in en toen had ik plots mijn sleutels vast ! Kleine zakjes in een tas zijn voor mij geen oplossing want die gebruik ik toch niet. :-)

Als dankbaarheid voor die leuke tas, zal ik dus nu geheel volgens het PIF-principe drie andere mensen blijmaken met iets zelfgemaakt.

Heb je dus zin om een cadeautje te krijgen en wil je daarna dan ook zelf drie mensen blijmaken met iets zelfgemaakts? Grijp uw kans!

Roze, rozer, ...

2010-11-28T16:55:00.006+01:00

Voor de "rozehaters" onder u: kan u niet tegen roze, kijk dan zo snel mogelijk weg van je scherm ...

Wij vinden hier dat roze wel moet kunnen ... Ieder zijn smaak hè!

Mirte doopte dit kleed meteen tot haar 'prinsessenkleed'. Ik heb zo'n vermoeden dat het niet vaak ongedragen in de kast zal blijven liggen.

Het is een ballonjurkje uit de beruchte Knippie winter 2008. Het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje maar ik had er nooit een leuk stofje voor. Het is volledig gevoerd en dat maakt het eigenlijk wel een warm (en lees ook dik) jurkje.
Ik ga het zeker in de zomer nog eens in een lichtere versie maken.

En nu geraak ik hier niet meer uit mijn woorden. Heb vanmiddag nogal een flinke smak tegen een stalen trap gemaakt en ben nog een beetje groggy.
Ik ga dus nu nog een beetje verder suffen.

Als er iemand de overtreffende trap van roze kent ... die kwam er nu ook niet uit. Ik zal het maar aan die klap wijten!

Geboren

2010-11-21T21:46:00.003+01:00

Onze kleine Meyvis is geboren en het werd een meisje ! Welkom lieve Amélie!
We kijken ernaar uit om je van dichtbij te zien opgroeien tot een flinke meid vol kapoenenstreken!

De kersverse oma van Amélie en een lieve vriendin van die oma vroegen me om enkele geboortecadeautjes te maken.

Jeugdsentiment

2010-11-10T16:46:00.007+01:00

Enkele dagen geleden wilde ik kleren voor Lena uit de kast halen en toen kwam ik tot de constatie dat het kind eigenlijk nog wel wat extra rokjes kon gebruiken ...

Ik had in mijn kast nog een kreukelribvelours te wachten. En dat rokje, dat zou een ballonrokje worden.

Een ballonrokje is voor mij puur jeugdsentiment. Mijn moeder maakte er vroeger voor ons ook en die werden tot op de draad versleten.

Nu is het hopen dat Lena het even graag zal dragen als haar mama vroeger.

Het modelletje komt uit de Ottobre Herfst 2010. Ik nam het rokje gisteren mee naar Het Leuvens Stiksel en daar liep er 't een en 't ander mis ... Dank aan Madam Patee en Esther om hun hoofd mee te breken over wat er nu juist verkeerd zat. Ik kan niet uitleggen wat ik juist verkeerd had gedaan; het komt erop neer dat alles juist aan mekaar gestikt leek maar dat het toch niet klopte. Begrijp je?? :-)

Na véél en diep nadenken en uitproberen zijn we er toch uitgeraakt en vandaag heb ik het rokje afgewerkt.

Visjes

2010-11-09T16:54:00.003+01:00

Nu voelt hij/zij zich nog als een visje in het water in de buik van mama. Maar een dezer wordt er hier een nieuw nichtje of neefje geboren.

En tante Liesbeth, die mocht de doopsuikerzakjes maken. De mama en papa kozen voor een visje en bibi ging aan de slag om het uit te werken.

Eerlijk gezegd, ik wilde het graag maken maar heb er af en toe wel op gefoeterd. Het was meer werk dan ik gedacht had. En de laatste loodjes waren zoals dat meestal gaat het zwaarst. Hier zie je de zakjes, ondertussen zijn die door de mama nog opgevuld met suikerbonen.

Van ons mag die kleine Meyvis stillekesaan wel uit zijn visbokaal komen, wij zijn heel nieuwsgierig ...

Hemd voor een grote kleine meneer

2010-11-03T09:32:00.003+01:00

Ik maakte eerder al een paar keer kleine jongenshemdjes. Ik vond dat wel leuk om te maken, ook al kruipt er veel tijd in. Met twee meisjes in huis staan jongenshemdjes echter niet zo vaak op het programma. (alhoewel: heb twee hemdjurkjes gemaakt)

Toen een vriendin, met twee zoontjes, liet weten dat ze wel geïnteresseerd was in een hemdje voor één van haar zoontjes was ik dus meteen enthousiast.

Felix koos zelf zijn stofje en hij heeft smaak ... :-)

Toen ik aan zijn hemd begon, trok ik wel even grote ogen.
Het patroontje dat ik gekozen had was van een hemdje met een staande kraag en manchetten met mouwsplit. Dat was wel nieuw voor mij. Het feit dat ik dat dan voor de eerste keer voor iemand anders ging maken-met geen reservestof meer voor als het fout ging- zorgde wel voor wat stress...

Maar ben wel blij met het resultaat: mijn mini-herenhemd voor een grote kleine meneer.

Blogger moest weer een beetje dwars doen ... goed voor uw nekspieren !

Bibi en Tina

2010-11-01T13:29:00.003+01:00

Ik laat het maar even weten, want ik had eerder al begrepen dat mijn kinderen niet de enige fans zijn van Bibi en Tina ...

Bibi en Tina zijn terug op Ketnet!
Ere wie ere toe komt, het is de papa die dat vandaag toevallig ontdekte (hij krijgt hier thuis meestal de rol van Sabrina toebedeeld door Mirte).

Voor hoe lang ze blijven, wie zal het zeggen ... Maar op dit moment vind je Bibi en Tina rond het middaguur terug op Ketnet.

De onschuldige hand

2010-10-29T11:22:00.002+02:00

Ik wilde eigenlijk een van mijn kinderkes met hun onschuldige kinderhandjes een gelukkige laten trekken ...

Maar toen kwamen oma en opa hier en oma was al bijna even enthousiast als een kind om te weten wie er een verrassing zou krijgen ...

En dus heeft uiteindelijk opa onder het toeziend oog van oma en mezelf een naam getrokken ...

... en de gelukkige (afin dat hoop ik toch) is Katrien Broos.

En ik heb nu al wel een ideetje denk ik :-)

De winterjassen

2010-10-27T20:55:00.004+02:00

Ik vertelde u er al een paar keer over... de winterjassen.

Eerlijk gezegd was het een hele klus : het doorstikken van de voering, een mouw die niet mooi paste-gelukkig nog net genoeg stof om een nieuwe te tekenen en maken, ...

En eens je moet beginnen aanpassen en corrigeren ... dan is het plezier van het maken wel even zoek.

Maar als je dan het afgewerkte exemplaar kan overhandigen aan een popelend nichtje dan maakt dat veel goed! "Mag ik nu echt morgen met mijn nieuwe jas naar school tante Liesbeth?" Ze had hem eerder al mogen passen maar toen mocht ze hem nog niet houden omdat de mouwen nog veranderd moesten worden. Het kind kon het bijna niet geloven dat de jas nu écht helemaal klaar was.

En toen ging Anouk met veel enthousiasme op de foto. Catho werd erbij geroepen en er ontstond zelfs een spontaan moment van grote zusterliefde: een innige omhelzing.

Daar doe je het toch voor hè ! Al dat gefoeter en geprul is dan op slag vergeten.

En ik ben zeker dat jan en alleman in de omgeving van Westrode nu weet dat tante Liesbeth die jas gemaakt heeft ...

Nu of nooit: de nieuwe werkplek !

2010-10-23T20:58:00.004+02:00

Het zat er al een tijdje aan te komen ...
ik droomde van een eigen werkplekje en nu is het zover!

Tot hiertoe naaide ik beneden in de woonkamer. Dat wil zeggen: een eettafel die voortdurend vol naaispullen ligt, strijkplank die eerder een 'naaiplank' is ...
Hierbij wil ik ook nog eens mijn ventje bewieroken: bedankt om zo verdraagzaam te zijn voor al de rommel die dat met zich teweegbracht!

Ik verhuis dus nu met al mijn naaispullen naar boven. We hebben een heel ruime slaapkamer en daar heb ik nu mijn eigen naaistekje. Er werd gezorgd voor bergruimte, zodat stofjes en dergelijke nu niet door onze slaapkamer moeten rondzwerven. Het is ook niet de bedoeling dat we nu kopspelden in ons bed terugvinden, zoals die beneden ook al wel eens occasioneel op de grond terecht durfden komen.:-)

De ruime werktafel kreeg ik van opa,waarvoor dank. Overlock en naaimachine staan nu zusterlijk naast elkaar. Ik kon de tafel recht onder de velux plaatsen, nogmaals dank aan mijn ventje voor het ruimtelijk inzicht want eerst dacht ik dat dat toch niet ging lukken. Nu heb ik dus een werkplek die baadt in het licht...

Omdat ik weet dat er een paar nieuwsgierige zielen meelezen hebben we dus maar een fotootje van de nieuwe werkplek getrokken. Het is immers nu of nooit: nu lijkt het nog een foto uit een boekske, maar het zal er niet lang zo ordelijk bijliggen vrees ik ...

En nu ga ik nog wat naaien !

Feest!!!

2010-10-14T12:33:00.002+02:00

Ik zit er al een tijdje op te wachten ... maar eindelijk zijn ze er: mijn nieuwe lilalabeltjes! En het zijn er geen gewone: ze zijn speciaal voor mij ontworpen door Kathleen. Nog eens een dikke merci daarvoor Kathleen!

Om dit te vieren en ook om de mensen die mijn blog regelmatig volgen te bedanken ga ik een cadeautje maken ... ik heb alleen nog geen idee wat juist, je mag me dus altijd een suggestie doen.

Wil je dus graag een mysterieus cadeautje krijgen, laat hier dan voor 28 oktober een berichtje achter.

Eén ding is al zeker: het zal voorzien zijn van een lilalabel! :-)

Poezenstofje

2010-10-07T16:57:00.002+02:00

Ook hier een poezenbuit!

Het hele verhaal en de anekdotes kan je bij Miss Patee lezen. Het is een beetje stom om hier letterlijk hetzelfde te gaan herhalen.
Maar ik wil wel nog enkele aanvullingen maken :

Toen we die man in zijn porsche bijna voorbij gingen steken reed ik niet sneller dan de gereglementeerde snelheid! Het was gewoon een trage porsche! Om die man zijn ego te sparen heb ik dan ook maar even snelheid geminderd.

We zagen ook Koen Wauters in zijn exclusieve auto voorbijrijden. Die stak ons vlotjes voorbij. Koentje was té snel voor ons! Daar konden we niet voorbij! :-)

Het was inderdaad een halve blogmeet vandaag: eerst bij Julijah al vijf bloggers in de winkel en na de middag bij Fragile. Doordat ik als een leeuwin bij het poezenstofje stond te waken heb ik niet echt de kans genomen om de andere bloggers aan te spreken ... sorry daarvoor. Het voelt nu al als een gemiste kans. Maar we hebben wél allemaal ons stofje hè! Meisjesmama, ik had helemaal niet door dat jij meisjesmama was ... hoop dat je nog voldoende stof hebt ...

Zelfkennis

2010-10-05T11:08:00.003+02:00

Zelfkennis is het begin van alle wijsheid ...

Maar ook kennis van je naaimachine kan je soms een hoop ellende besparen!
Weet jij waar al die voetjes, ijzertjes, etc voor dienen die bij je machine horen?
Neen, ... ik dus ook niet, maar ik heb nu al een paar keer ondervonden dat het soms de moeite loont om eens te gaan uitzoeken waar dat nu allemaal voor dient.

Zo heb ik de voering van de winterjassen waar ik aan bezig ben, volledig doorgestikt, om de wattine goed op zijn plaats te houden, maar vooral ook om het volume te verminderen.
Bij de eerste jas heb ik dat op het zicht 'recht' doorgestikt.
Ja, ik weet dat er gewatteerde voeringstof bestaat, maar hier bestond er twijfel of dat toch wel warm genoeg is, dus heb ik een dubbele laag wattine voorzien.

Toen ik aan de tweede jas begon herinnerde mijn moeder (dank u mama!) me eraan dat er bij mijn machine wel eens zo'n 'dingske, geleiderke' (hoe noem je dat) zou kunnen zitten om patchwork mee te stikken, zodat je vanzelf rechtstikt.

Inderdaad, na wat gerommel in mijn bakske kwam ik dat ding tegen.
Ik wist ergens ver in mijn achterhoofd al wel dat zoiets bestond maar had er gewoon niet bij stilgestaan dat dat dit 'rotklusje' wel zou kunnen verlichten.

De klus is ondertussen geklaard.
En nu heb ik het wel even gehad met stof doorstikken ...

Joos jokje

2010-09-30T12:26:00.004+02:00

Een eenvoudig roze rokje voor Mirte ...

Maar roze rokjes, daar hoort een verhaal bij in onze familie !
Mijn zus had als kind namelijk een 'joos jokje' waar ze helemaal zot van was. Ze heeft dat tot op de draad versleten en mijn moeder kreeg bijna niet de kans om het in de was te gooien... Het 'joos jokje' was meermaals onderwerp van vestimentaire discussies in de vroege morgen!

U begrijpt dat ik dus nu een risico neem: als Mirte nog maar een klein beetje de kuren van haar meter heeft ... en ze heeft nu vaak al een gigantisch ochtendhumeur ...

We zien wel ... onze onderhandelingsvaardigheden (van Mirte en mezelf) zullen erop vooruit gaan !

Misschien moet ik voor mijn zus haar kindjes ook nog 'joze jokjes' maken :-)

Getikt

2010-09-26T21:14:00.003+02:00

Ik ben, euh werd getikt door Marijke van Zelfgemaakte Kleertjes.

Tijd dus om wat over mezelf te vertellen:

Vier dingen die ik altijd in mijn tas heb:

- Mijn portemonnee: soms zonder geld erin, ik vergeet soms dat er nog winkels bestaan waar je niet met bancontact kan betalen.
- Sleutels
- Deodorant
- Een hele hoop rekeningskes van de supermarkt die in mijn handtas blijven rondreizen tot ik eens 'grote kuis' houd.

Vier dingen in mijn bureaula:

Een bureaula heb ik niet. Wel een tafel die meestal vol naaispullen ligt en enkele schuiven in het dressoir. Maar ik ga niet beginnen opsommen wat daar allemaal inligt.

Vier favoriete dingen in mijn slaapkamer:

Daar zal ik met mijn man Bert eens een babbelke over doen. Geen bed- en badgeheimen hier.

4 dingen die je altijd al hebt willen doen/nog zou willen doen:

- met een luchtballon meevaren, spijtig dat het zo duur is.
- leren patroontekenen, om zelf patronen te kunnen aanpassen en wie weet zelfs ooit zelf
ontwerpen ...
- contrabas spelen. Ik zou willen dat kon, maar liefst van de ene dag op de andere. Het hele leerproces houd me tegen :-)
- de lotto winnen, maar zolang ik niet meespeel blijven mijn kansen nihil

4 dingen die jullie nog niet van mij weten

- ik heb 1 jongere zus
- ik ben maatschappelijk assistent van opleiding. Momenteel ben ik een bewuste thuisblijfmama.
- ik heb schoenmaat 42 en dat is vaak héél frustrerend als ik nieuwe schoenen wil kopen
- ook mijn kledingmaat is groter dan ik zou willen, maar in tegenstelling tot mijn schoenmaat valt daar wel aan te werken, alleen loopt dat momenteel weer niet van een leien
dakje ...

En dan 'tik' ik nu graag enkele mensen, die ook naar het Leuvens Stiksel komen, maar die ik daar eigenlijk nog niet echt beter heb leren kennen :

Pernel
Ilse
Bag of Joe
Happyenrose

Tricot blousje

2010-09-24T11:19:00.005+02:00

Dit "Zweeds" geishastofje :

is nu :

een blousje voor Mirte geworden.

Het was even zoeken naar mooie knoopjes voor de sluiting. En die heb ik natuurlijk, waar anders, bij Hexagoon gevonden. Ik moest er wel wat moeite voor doen: de eerste keer dat ik in de winkel stond was ik mijn stof vergeten, deuh! Bij mijn tweede poging bleek ik zo platzak dat ik zelf geen drie knoopjes meer kon betalen! Die lieve mevrouw begon dan na te vragen of ik geen andere 'waardevolle' spullen bijhad, postzegels of een bon van de delhaize ... Die had ik wel maar dat vond ik net iets te ver gaan. Ik had toch terug geld nodig en ben het dan maar mooi gaan afhalen. Om dan nog eens voor de derde keer mijn benen bijna te gaan breken op de bouwwerf die de Ravenstraat vandaag de dag is.

Ik vind de knoopjes heel mooi! (gelukkig, dat moest er nog bijkomen) Maar ik blijf wel een grondige hekel hebben aan het aannaaien van knopen! En deze kon ik er spijitg genoeg niet machinaal aanzetten.

Maar afin, ik ben tevreden met het resultaat.

Nu nog wachten tot het model thuis komt van school en maar hopen dat zij er ook tevreden over is! :-)

Eerste winterkleedje

2010-09-18T13:53:00.003+02:00

Het eerste winterkleedje is een feit! Ik gebruikte het patroontje Muriel van Farbenmix. Na dit kleedje ontdekte ik dat Lena wel mooi staat met getailleerde kleedjes. Dit model heeft ook deelnaden. Het onderrokje is een rok uit de verkleedmand. Die heeft Lena er zelf bij gekozen.

Het zwiergehalte werd al onmiddellijk goedgekeurd en zoals u wel kan merken was het niet eenvoudig om foto's te maken : zo hard werd er gezwierd ...

... klaar !

2010-09-16T11:03:00.003+02:00

De eerste winterjas is een feit!

Pff, heb het er toch wel warm van gekregen! Je moet weten dat het maken van een winterjas hier eerst gepaard gaat met een getwijfel over de voering: hoe warm moet die zijn, is dit te dik, te dun, etc ... Er wordt wijze raad gevraagd aan de mama, maar met twee, zijn er twee meningen, die verschillen dan soms, ... afin we komen er samen dan wel uit, maar er wordt gewikt en gewogen ... :-)

Feit is, dat een lilawinterjas een echte warme winterjas is. Hier geen angst voor een strenge winter: laat maar komen!

De buitenstof is een jackenstof : een katoen die min of meer waterafstotend en winddicht is. Voor de voering gebruikte ik voor het 'lijf' dubbele wattine; mouwen en kap enkele wattine, die ik tegen een katoenen voering stikte. De wattine tegen de voering stikken was nog het grootste werk.

Dat werk ben ik onmiddellijk vergeten als ik denk aan de toekomstige eigenaar van dit jasje: ons nichtje Catho. Catho is een grote fan van lilakleedjes; als tante Liesbeth het gemaakt heeft is het per definitie mooi ...

Zeg nu zelf, zo'n grote fan kleed je toch met plezier! :-)

Enneuh, dezelfde jas staat nog eens op het programma voor de grote zus van Catho, maar nu eerst nog eens iets voor mijn eigen kindjes maken want straks is het herfst en hebben die arme schaapkes niets om aan te doen :-)

Over schaapjes gesproken: vorige week is die schaapherder met zijn 600 schapen hier bij ons gepasseerd en wij zijn natuurlijk een kijkje gaan nemen! Heel indrukwekkend!

Op komst ...

2010-09-09T15:30:00.006+02:00

Deze berg stof, met de wattine erbij is dat zeker geen understatement, zal op korte termijn veranderen in twee winterjasjes à la Lena voor de kindjes van mijn zus.

De eerlijkheid gebiedt me op te biechten dat ik al een beetje voorsprong heb op deze foto ... Dinsdagavond begon ik de voering te knippen op het Leuvens Stiksel. Verder dan de voering ben ik daar niet geraakt want ik was wat te moe en er was nogal veel achtergrondgeluid... :-) Ik durfde in die vermoeide toestand niet in mijn goede buitenstof beginnen knippen want dan doe ik meer kwaad dan goed. Dus heb ik me dan maar bij het koffiekransje gezet. Er werden trouwens veel interessante creatieve weetjes en internetadresjes uitgewisseld!

Konijnenpoot: vervolg

2010-09-07T14:59:00.005+02:00

Het zit me echt mee de laatste weken. Twee weken geleden vond ik een kindernaaimachine op een rommelmarktje. Ik heb trouwens nog steeds niet uitgedokterd hoe het macheert,... alhoewel de kinderen er enorm naar vragen. De grote naaimachine ratelde hier maar door.

Gisteren op de jaarmarkt in Leuven had ik weer 'touche'. Op weg naar het station passeerde ik over de rommelmarkt en daar viel mijn oog op een grote berg kleurige ritsen aan tien cent per stuk ! Ziet u me daar al zitten: op de grond naast die grote berg, vol kinderlijke opwinding over al die mooie kleurtjes en niet weten dewelke ik moet kiezen ... Een beetje verder in haar kraam bleek die mevrouw ook nog een voorraad knopen te hebben voor een habbekrats. Daar heb ik er natuurlijk ook een handjevol van gekocht, wat dacht u? De handdoeken en elastiekjes heb ik aan andere mensen gelaten.

Geen slechte buit hè? Straks raak ik nog gegrepen door een rommelmarktvirus ...

1 september

2010-09-01T12:39:00.004+02:00

Je kan er niet naast hè; ook hier weer de start van een nieuw schooljaar.

Hier geen zelfgemaakte boekentasjes, ook geen speciale "back to school"- tenue. Mirte wilde haar bloemenkleedje aan dat haar lievelingsoma gemaakt heeft...

Jaja, u leest het goed: Mirte heeft haar eerste schooldag ondertussen achter de rug.
Toen we haar wegbrachten ging alles vlot: ze had zich al op een schommelpaardje geïnstalleerd op de speelplaats en het was ok dat mama en papa weggingen.

Maar toen ze af dat paardje moest komen ...

Ze heeft een uur moord en brand geschreeuwd, wat op de grond gelegen, om mama gegild, ...

maar als je haar vraagt of ze het leuk vond op school zegt ze : JA!

En dat is toch wat telt niet? :-)

Lena gaat ondertussen al naar de derde kleuterklas.

Wat vliegt de tijd toch snel!

Stofjes

2010-08-29T14:01:00.004+02:00

Mooie stofjes vind je niet zomaar in de winkel achter de hoek. Zo ja, prijs je dan gelukkig!

De zoektocht naar mooie stofjes vraagt een voortdurende alertheid. Op den duur krijg je een zesde zintuig dat stofjes detecteert ... of dat een lampje doet branden als een vriendin op vakantie vertrekt naar Zweden.

Op tinternet vond ik op verschillende Scandinavische sites al mooie bedrukte tricots. Probleem is dan ten eerste de taal : ik versta er geen jota van (alhoewel, het begint te komen :-) ) en met die vertaalmachines wordt het er meestal niet veel beter op. Ten tweede vind ik het voor tricots dan toch wel vervelend dat je de kwaliteit niet kan voelen ... Ik heb er dus nog nooit online durven/kunnen bestellen.

Toen Tinne voor enkele dagen naar Zweden trok, heb ik haar benoemd tot mijn persoonlijke stoffenassistente. En zeg nu zelf, heeft ze dat niet goed gedaan?

Op mijn verlanglijstje staat nu een citytrip (lees: stoffentrip) naar Kopenhagen, want daar moet het naar 't schijnt ook de moeite zijn ...

Konijnenpootje

2010-08-22T12:37:00.005+02:00

Vandaag staat het geluk aan mijn zijde!

Ik wilde graag naar een klein rommelmarktje gaan, waar kennissen ook stonden. De kindjes protesteerden eerst, geen zin, maar ik zette door. Om één of andere reden wilde ik echt graag over dat marktje kuieren.

En nu weet ik waarom: er stond daar een kindernaaimachine op mij te wachten !

Ik vergat op slag dat ik om half elf al doodmoe was omdat ik zo vroeg moest opstaan vandaag. Door die energieboost kon ik er weer even beter tegen dat Mirte aan mijn arm hing te jengelen, omdat ze ook moe was ...

Ik ben dolblij dat dit mij ook eens mag overkomen! Ik ga helemaal niet vaak naar kringloopwinkels of rommelmarktjes maar als ik er dan eens kom hoop ik natuurlijk een of andere schat te ontdekken (dat is zoals hopen dat je de lotto wint zonder effectief mee te spelen).

Thuisgekomen hebben ze al ruzie gemaakt over wie er eerst op de naaimachine mag spelen.

De opvolging zal dus wel geen probleem worden !

Geknoei

2010-08-15T20:18:00.005+02:00

Vanmiddag is mijn hart blijven stilstaan! Echt waar!

Kent u dit jasje nog? Het ligt hier klaar voor een kersvers neefje dat elk moment geboren kan worden. Ik moest alleen nog een sluiting voorzien en daarvoor had ik hier drukknopen liggen.

Ik heb een hekel aan 'afwerkingsklusjes' die je hele kledingsstuk om zeep kunnen helpen, zoals daar zijn : knoopsgaten naaien met een machine die hapert, draadjes wegwerken van het knoopsgat en die te kort afknippen zodat je hele knoopsgat om zeep is ... u merkt, knoopsgaten dat brengt soms stress te weeg!

En vanaf vandaag mogen drukknopen ook mee op het lijstje !
Ik had mezelf al zo'n handige tang gekocht om gaatjes in de stof te maken. Tot zover ging het nog goed ...
Maar blijkt dat het niet voor niets DRUKknopen zijn, volgens mij gaat dat boeleke platgeduwd zijn voor die knopen toe geraken ... En als je ze wil openen ... dan trek je gewoon het onderste deel van de drukknop door het jasje heen ...

Pfff, heb het jasje dan maar even weggelegd om de emoties te laten bekoelen... en hoop dat ik morgen een oplossing kan vinden ...

Hopelijk is Nana ondertussen nog niet aan het bevallen ... ('t is echt voor ieder moment ... )

Gelukkig ook nog een geslaagd projectje : gisteren gingen we met Tensemble muziek spelen op een tuinfeestje. Om de gastheer en -vrouw te bedanken maakte ik twee muziekpennenzakjes. Ik had eerst een mooi patroontje op tinternet gevonden, maar dat was in het Engels en ik sloeg een beetje tilt bij het omrekenen van inches naar centimeters. Dan heb ik maar mijn oude schoolpennenzak bovengehaald en die nagemaakt. Het was wel wat gefrul om de zijkanten mooi te stikken. Maar ben wel tevreden over het eindresultaat.

Op datzelfde feestje speelde ik ook nog met een naamloos saxofoonkwartet. Bij deze dus ook nog snel een oproep voor een originele naam ...

Wat hebben we vandaag geleerd?

2010-08-06T15:39:00.005+02:00

De babyjasjesblues duurt hier nog steeds voort : deze keer een teddyjasje voor een meisje gemaakt.

Ik had jullie al gewaarschuwd: er is een tweede paddestoelenkleedje uit de grond gerezen. Alhoewel, zo simpel ging dat nu ook weer niet. Ik vind deze bruine versie persoonlijk iets mooier dan de groene. Mijn dochter helaas niet! Bruin is op dit moment géén mooie kleur ... en je moest eens weten wat voor mooie bruine stofjes ik hier nog liggen heb ... Ze lijkt echter vrij vastberaden in haar kleurensmaak ... Dat krijg je als je je kind de liefde voor felle kleurtjes bijbrengt ...

En wat hebben we vandaag bijgeleerd? Een knoop aanzetten met de naaimachine !
Vijf jaar naai ik al op deze machine. Sinds een klein jaar weet ik dat die functie bestaat. Er was een Leuvens Stiksel en het enthousiasme van Vixi nodig om me zover te krijgen om het eens uit te proberen. En YES! Waarom heb ik dit in godsnaam niet eerder geprobeerd??

Dus aan ieder die deze functie op zijn naaimachine heeft: vandaag nog uitproberen !

Nog een babyjasje

2010-07-30T18:34:00.003+02:00

Ik had toch al gezegd dat ik zin had om babyjasjes te maken ...

Dit pakje heb ik nagemaakt naar het model van een pakje dat Lena vlak na haar geboorte van haar papa kreeg.

Ik vond het een heel handig pakje omdat het nogal breed is en daardoor heel gemakkelijk aan te doen bij een pasgeborene. Men legge het kind op het jasje en doet armen en benen in het pakje. Knoopjes toe, sjaaltje dicht en laat maar komen die winterkou ...

Voor de aandachtige lezer valt het op dat er helemaal nog geen knopen aanstaan ...
Dat klopt. Ik dacht die vandaag te vinden tijdens onze uitstap naar de Chien Vert, maar helaas. Ze hadden gelukkig wel veel andere mooie dingen ... :-)

Het jaar van de paddestoel

2010-07-27T13:57:00.004+02:00

Het eerste kleedje voor het najaar is een feit. Ik maakte dit kleedje eerder in een zomerse variant. Deze keer heb ik geen elastiek onderaan de mouwen gestikt, omdat het de bedoeling is nog een shirt met lange mouwen onder dit kleedje te kunnen dragen.

Het paddestoelenstofje, daar was ik helemaal weg van ... Ik heb het dan ook in verschillende kleuren en maten aangekocht.

Er zullen hier dus nog meer paddestoeltjes verrijzen dit najaar.

Babyjasje

2010-07-24T16:05:00.003+02:00

Vraag me niet hoe het komt, maar ik heb ineens zin om babyjasjes te maken ...

Neen ik ben niet zwanger, ik heb ook niet de intentie om het te worden ... ik ben gewoon even helemaal vertederd door babyjasjes.

Of misschien heeft de babyboom in de familie er wel mee te maken: tegen het einde van het jaar zal het aantal kleinkinderen in mijn schoonfamilie verdubbelen. Dan is Mirte niet langer de jongste !

Dit jasje is in elk geval bedoeld voor de eerste telg die op komst is.

Het keren van het jasje was trouwens al een bevalling op zich: je kan je niet voorstellen dat je heel dat jasje door dat éne keergaatje kan krijgen ... je houd je adem in en dan ineens, floep heb je het er toch doorgekregen en ben je blij met het resultaat ...

Het kind mag nu geboren worden !

Stil

2010-07-21T20:00:00.002+02:00

Het is hier even wat stiller, maar in mijn hoofd ...
Pfff, je zou er moe van worden om als je me zou proberen te volgen. Het komt neer op : luidop dromen, wikken en wegen, twijfelen, terug met voetjes op de grond en dan terug van voor af aan beginnen ... :-)

We zijn hier in huis ook bezig met een kleine reorganisatie (lees: veel rommel weggooien).

Het begon enkele weken geleden met de post van Vermiljoen : Waar elke vrouw recht op heeft ...

Inderdaad, daar heb ik nu ook eens recht op ...

Tot hiertoe naai ik beneden in de woonkamer. Op zich vind ik dat geen probleem, het was trouwens min of meer een noodzaak met een peuter in huis (maar die gaat in september naar school). Eén grote MAAR : dat ik daar geen plaats heb om mijn naaispullen en stofjes op te bergen. Ik heb eigenlijk in het hele huis geen goede opbergruimte voor al mijn naaigerief. Mijn stofjes zaten in het begin in een oude valies, nu barst die valies bijna uit haar voegen van de stofrestjes alleen al. Mijn stoffen liggen her en der wat verspreid.

Maar daar zal nu dus verandering in komen ! (dankuwel Vermiljoen)

Onze slaapkamer word opgerommeld, een kast naar boven verhuisd, mijn bureau uit mijn kindertijd zal dienst doen als naaitafel ...

Doel: een eigen naaihoek boven op onze slaapkamer, met stoffenkast in de nabijheid.

Ik ben mij dus al compleet aan het voorbereiden op onze stoffenjacht met het Leuvens Stiksel . Ik zal mijn aanwinsten netjes kunnen opbergen ...

Eindelijk een eloleotas ...

2010-07-16T11:20:00.002+02:00

Het staat hier al een hele tijd op mijn lijstje : de boodschappentas van eloleo.
Maar om één of andere reden, kwam ik er nooit toe om er ook effectief aan te beginnen.

Maar toen zag ik bij tante Hilde de leuke eloleotasjes voor de juffen en meester....

En eloleo + tante Hilde = idee voor een leuk verjaardagscadeau voor moeke.

Aan de ene kant een mooie tekening van Lena: een paard dat gras staat te eten, samen met een regenboog (dus ook regen en zon vereist). Aan de andere kant een tekening van Mirte : daarbij mag je zelf zoeken wat je erin ziet :-) .

Het is eigenlijk geen echt eloleotasje want ik krijg het niet opgeplooid in dat zakje. Ik vermoed dat dat komt omdat ik het kleine model uit een redelijk stevige (lees dikke) tafellakenstof heb gemaakt. En dat tafellaken krijg ik onmogelijk opgeplooid in dat kleine beddenlakenzakje. Het is dus wel volledig uit gerecycleerde stofjes gemaakt.

En we hebben ook iets nieuws geleerd : de Franse naad. Daar had ik eerder nog nooit van gehoord, maar het is wel een hele mooie afwerking van de naad moet ik zeggen ! Dankjewel eloleo !

Ik ga aan moeke mooi niet vertellen dat het eigenlijk de bedoeling was dat je het kon opplooien ... Ik heb een sterk vermoeden dat ze dat toch al niet van plan was met zo'n mooie tekening van haar kleindochter erop ...

Ondertussen is oma (nonnA)me al voor, ze is ook al zelf aan zo'n zakje begonnen.
Anders had ze er ook één gekregen :-)

Ik heb trouwens nog een vraagje over blogger : is er een manier om te zien welke reacties er laatst toegevoegd worden op je blog? Soms komt er nog een reactie op een bericht dat al langer geleden gepost werd, maar hoe hou je dat in de gaten?

Autootjes: het vervolg

2010-07-12T09:48:00.003+02:00

Ik liet hier al een paar keer vallen dat ik zo'n cozy car caddy-ding ging maken. Het duurde een tijdje voor ik eraan begon, want het bezoekje waar ik die zou afgeven leek nog ver weg, maar vorige week op het Leuvens Stiksel ben ik eraan begonnen.

Het was leuk om maken, al was het wel een gefrul om de zakjes waar de auto's inkomen goed genoeg naar mijn goesting te krijgen. Ik heb er plooitjes ingemaakt, om de zakjes wat volume te geven en een elastiekje in de bovenrand omdat de zakjes anders vanboven zover openstonden dat de auto's onmiddellijk terug buiten reden. Ons Mirte had trouwens een leuke naam voor die oranje opbergzakjes : "Mama, dat zijn allemaal parkeertjes !"

Op de buitenkant heb ik een applicatie gemaakt met een autostofje. Kathleen, dit is wel degelijk het stofje dat ik op het Leuvens Stiksel niet vond omdat ik het te goed had opgeborgen ... :-)

Dit cozy car/autorolding was een cadeau voor Pepijn, de kersverse grote broer van Paulien. Hij was er héél blij mee! En zijn papa vond het ook leuke auto's...

Voor Paulien maakte ik dit kleedje met bijhorend pofbroekje. Je zag dit kleedje al eerder verschijnen in een ander stofje. Maar ook in dit stofje vind ik het supermooi! Het is echt een heel leuk modelletje om te maken.

Hoe het ooit begon ...

2010-07-08T22:08:00.005+02:00

Het begon allemaal zo'n 20 jaar geleden ...

Ik was toen een prille puber, een brave seut. Mijn moeder naaide veel en ik wilde dat toen ook graag leren. Het begon met een zomershortje, een rokje,... Ik maakte een keer een kleedje met bijhorende pet voor mijn pasgeboren nichtje. Of ze het ooit heeft aangehad weet ik niet, want voor haar mama hing er niet het juiste label in. LiLa was toen nog niet zo gekend :-) en mijn tante was nogal een snob. Ze heeft nu een winkel met dure merkkinderkleding ...
Toen ik een jaar of 15 was heb ik voor mezelf een jas gemaakt, een eenvoudig duffelcoatmodel met touwtjessluiting. Daarna ben ik blijkbaar om een of andere duistere reden gestopt met kleding naaien. Ik vermoed dat dat was omdat ik verschillende dingen uitprobeerde: fimo, kralen, zijdeschilderen, ...

De zwangerschapshormonen hebben mijn naaimicrobe nu vijf jaar geleden terug vanonder het stof gehaald. Ik kwam voor de eerste keer in Hexagoon en zag daar een mooi ideetje voor suikerbonenzakjes: het werden bloemenzakjes. Toen Lena pasgeboren was ben ik dus stillekesaan beginnen naaien.

Tijdens mijn tweede zwangerschap kreeg de naaimicrobe een echte boost. Er werden weer suikerbonenzakjes gemaakt, maar ondertussen maakte ik ook veel meer kleding. Een tutorial van deze zakjes staat op mijn to do-lijstje, maar er steken altijd andere projectjes voor.

Vandaag de dag koop ik voor de meisjes eigenlijk alleen nog maar t-shirts,leggings, nachtkledij en ondergoed. De rest maak ik zelf.

Voorlopig naai ik in de woonkamer. Dat brengt soms wel een grote rommel met zich mee, ik ben mijn ventje dankbaar dat hij dat toch verdraagt... Maar stilletjesaan droom ik ook van een eigen naaihoek in onze slaapkamer. We hebben spijtig genoeg geen naaikamer op overschot.

Ik naai op een Singer. Op zich wel een goede naaimachine, maar het automatische knoopsgat heeft de neiging om mijn geduld zwaar op de proef te stellen ... Ik ben ook al niet geneigd om snel naar de Singerwinkel te lopen, want de service is hier in Leuven niet denderend. :-) Als ik ooit aan een nieuwe naaimachine toe ben zou ik dus toch geen Singer meer kopen.

Mijn droom is weinig origineel in blogland : een webwinkel met LiLakleedjes ...

Bij deze geef ik het stokje door aan Polkadotjes, Emma en Mona en Kathleen.

Schrijf een blogje over de start en loopbaan van jouw passie. Je kunt het hebben over: je eerste creatie - jouw (stik)machine(s) - enkele mijlpalen - jouw 'meesters' - je topstuk - je werkplekje - weetjes - tips - ... 2. Knip en plak dit stukje tekst met de afbeelding in jouw blogje. 3. Geef het stokje door aan drie of meer gepassioneerde mensen (laat een berichtje achter op hun blog). 4. Laat je bij het eerste berichtje over hoe het begon (http://naaiclub.blogspot.com/2010/07/hoe-het-begon.html) een wederwoordje achter met een link naar jouw verhaal.

Ik ging naar het Leuvens Stiksel en ...

2010-07-07T16:24:00.003+02:00

... het was er weer heel gezellig.
... heb ontdekt dat ik niet de enige ben die liefst blootsvoets naait.
... ben streng geweest voor mezelf en vond dat ik er eens een keer iets moest presteren en niet alleen maar kletsen
... ik was weeral een verlengkabel vergeten; kan er iemand mij volgende keer een herinneringsmail sturen ? :-)
... heb ook heel veel zin in een uitstapje met deze madammen
... verontschuldig mij voor het naäpen van Kir haar berichtje, maar ik vond het wel gemakkelijk zo :-)

Toekomstplannen

2010-07-05T19:55:00.004+02:00

Ons Lena : " Mama, ik weet wat ik later wil worden! Ik word later mama of oma ... maar nog het liefst mama! "

Ondergetekende zit hier nog steeds te glunderen ...

Wat kunnen ze toch lief zijn hè !

Visjes

2010-07-03T20:56:00.004+02:00

Het hete weer van de voorbije dagen hield ons noodgedwongen wat meer binnen. Daar heb ik van geprofiteerd om achter de naaimachine te kruipen. Sommigen lezen dan wat meer, maar met twee kinderen in de buurt is dat voor mij geen optie. Dan lees ik elke zin twintig keer. Naaien daarentegen lukt me dan wel, stap voor stap ...
Aangezien de kleerkast van mijn dochters al behoorlijk gevuld is, naai ik maar wat voor familie en vrienden.

Ik hoorde mijn zus eerder deze week zeggen dat Catho ze wat rokjes ging kopen voor Catho, dat vond ik echt niet kunnen, want rokjes van tante Liesbeth draagt ze veel liever ... :-) Het zomerkleedje is voor een babytje.
Deze kleedjes zijn gemaakt uit een rest van stof waar ik eerder een kleedje voor Lena van maakte.
En neen, die strandhuisjes en visjes heb ik er niet zelf opgenaaid ... :-)

Over stofjes gesproken ... Her en der zie je al nieuwe winterstofjes verschijnen in de stoffenwebwinkels. Ik kan het bijna zelf niet vatten, maar ondanks deze hoge temperaturen zit ik hier naast de ventilator al volop te fantaseren over winterjassen, kleedjes ...
Hoe zot kan men zijn???

Paarden en dino's ...

2010-06-30T21:24:00.005+02:00

En Milan is dus gek van dino's ...

Ik zag deze speelmat rond de feestdagen verschijnen bij tante Hilde en ik had al onmiddellijk zin om er zo eens eentje te maken. Alleen de aanleiding ontbrak ... wij leven immers in een meisjesfamilie waar geen dino's voorkomen ...

Toen ik dus hoorde dat Milan er gek van is ging er onmiddellijk een lichtje branden. Ik zou zo'n vulkaan maken voor hem.

Ik moet zeggen dat het wennen was om eens niet met felle kleurtjes en drukke prints te werken. De stofjes heb ik gerecupereerd uit gordijnstalen die ik eens gekregen heb. En ik moet tante Hilde gelijk geven (natuurlijk, hoe kan het ook anders): de vulkaan is niet groot genoeg om de dino's in op te bergen. Daar heb ik nog een klein zakje voor gemaakt.

Het was gisteren nog flink doorwerken om alles af te krijgen. Maar Lena was enorm enthousiast. Ze vertrok met een hele berg pakjes, die ze persé alleen wilde dragen.

En Milan en Tristan ?

Die kregen elk 15 pakjes, in totaal dus wel 30 en zijn niet verdergeraakt dan het cadeaupapier ... dus ze hebben hun pakje eigenlijk nog niet opengemaakt ...
Ik hoop dat ze aangenaam verrast zullen zijn als ze morgen of overmorgen eens de tijd nemen om hun pakjes verder te bekijken.

Gelukkig heb ik al eerder (met scha en schande )geleerd om mijn voldoening niet te laten afhangen van de eerste reactie van diegene voor wie ik iets maak. Maar dat is een ander verhaal... Je moet er voor jezelf voldoening uithalen om iets te maken en dat niet enkel laten afhangen van de reactie van een ander.

En na deze wijze woorden wens ik u nog een fijne avond toe.

Paardenwei

2010-06-28T13:19:00.004+02:00

Woensdag gaat Lena voor de eerste keer naar het verjaardagsfeestje van haar vriendjes Milan en Tristan.

Wie Tristan zegt, zegt paarden. Het gebeurt regelmatig dat Tristan 's morgens op school met één van zijn paarden toekomt. (speelgoedexemplaren natuurlijk)

Maar welk 'paardencadeau' zou ik kunnen kopen in de winkel? Hij heeft waarschijnlijk al alles wat er te verkrijgen is ...
En natuurlijk ook omdat ik graag iets maak voor deze twee lieve mannekes ben ik gaan nadenken over "iets met paarden" ...

Naar analogie met de "cozy car", nu dus de paardenwei.

Ik ging eerst op zoek naar groene stof, liefst met een grasprint. Maar toen ik bij Pauli kwam vond ik dit kunstgras en dat was natuurlijk ideaal voor mijn paardenwei.

Verder is het echt heel eenvoudig om te maken. Het allermoeilijkste waren de paardjes! Ik dacht, een speelgoedpaardje, dat vind je wel overal. Niet dus, pas in de vijfde speelgoedwinkel vond ik deze paardjes.

En Milan?
Die is gek van dino's ...

Nog meer zomerrood

2010-06-23T19:06:00.004+02:00

Toen we enkele jaren geleden aardbeiplantjes gingen kopen was ik van mening dat je nooit tevéél aardbeien kon hebben ...

Maar ik had er toen nog niet bij stilgestaan dat het dan ook wel een flink karwei is om ze te plukken ...

Ik heb de hele middag aardbeien geplukt, in totaal wel 8 kilo ! En de aardbeien werden rijp waar ik bij stond: telkens ik terugkeek naar het stuk waar ik al geplukt had, zag ik opnieuw rode juweeltjes fonkelen. Mijn armen, die zien er ook rood van, ze zijn helemaal geïrriteerd door de bladeren. Hebben jullie dat ook?

En nu wordt het dus smullen geblazen !

Wie onweerstaanbaar lekkere receptjes heeft : altijd welkom !

zomerjasje Roodkapje

2010-06-21T20:46:00.007+02:00

En de eerste zomerdag brengt ... een zomerjasje. Moet kunnen vind ik. Ik wil het eerst nog zien dat het mooi weer gaat worden, ben een beetje argwanend geworden na mijn koud weekje vakantie. :-)

Ik was natuurlijk al voor die vakantie aan dit jasje begonnen. Lena heeft eigenlijk wel een zomerjasje dat nog past, daarom had ik er aanvankelijk voor haar geen gemaakt. Maar het mooiste is er al vanaf en elke keer dat stoorde me mateloos... en daarom kwam er dus toch nog een jasje voor Lena. Het model zelf was vandaag erg humeurig na school en ik zag geen kans om haar zonder tranen op de foto te krijgen... dus toch maar een kapstokje verkozen.

Voor het model ben ik vertrokken van het model Jade van Farbenmix, met een aantal aanpassingen. De zakken heb ik er bewust asymetrisch opgezet, een beetje uit luiheid omdat ik vergeten was te markeren waar ze moesten komen ... Mijn werkvolgorde was een beetje chaotisch, daar zou ik ook een lijstje voor kunnen gebruiken :-). Als ik het nu zo bekijk zou ik de linkerzak iets hoger zetten als ik het opnieuw zou doen. Maar dat zal dus voor een andere keer zijn.