De schat van Biotex

Vorig weekend mocht ik op schattenjacht in het huis van mijn bomma. Nu ze in een home verblijft moet haar woning leeggemaakt worden en ik kreeg de vraag of er spulletjes waren die me interesseerden.

Ik nam de uitnodiging graag aan, want ik wilde wel eens in bomma haar naaispulletjes van vroeger kijken. Ik meende me ook nog te herinneren van vroegere logeerpartijtjes als kind dat er boven ergens zo'n oude naaikoffer stond. En jawel, kijk eens wat een juweeltje ik daar vond :

In de koffer vond ik een levenslange voorraad aan epauletten ... waar is de tijd? (en hopelijk komt die niet terug!)

En toen vond ik nog een schat : een naaikussentje van Biotex !

Mijn moeder heeft er ook zo eentje in haar naaidoos zitten. Als kind al stak het mijn ogen uit! Als "groot" kind herinner ik haar er op tijd en stond aan dat ze dat naaikussentje nooit mag weggooien, dat ik het wel graag wil hebben dan. "Jaja dat weet ik", zegt ze dan meestal met een glimlach. :-)
Mijn verbazing wat dan ook groot en mijn vreugde nog véééél groter toen bleek dat mijn bomma ook zo'n naaikussentje had!
En dat ga ik nu koesteren!
Ik vraag me af hoe lang het gaat duren voor mijn dochters me hier de oren van mijn hoofd gaan zeuren voor dat leuke kussentje ... Maar dan kan ik ze nog altijd doorsturen naar hun oma!

Lentefeest

Een tipje van de sluier van het kleedje voor Lena haar lentefeest (hopelijk wordt het tegen dan ook echt lente) :




Lena koos dit stofje zelf uit mijn stoffenbuit van de stoffenverkoop bij Strass. Je betaalt er niet veel geld voor stofjes van een hele mooie kwaliteit. Maar ... je voelt hem komen ... enig geduld is wel aan de orde. Ik stond voor dit stofje zomaar even vier uur geduldig aan te schuiven! Je begrijpt wel dat mijn dankbaarheid groot was toen Lena één van deze stofjes uitkoos!

Poppemie

Een popje, volgens het recept van Tante Hilde

Pimp it up

Vorig jaar pimpte ik onze kinderwagen al voor de komst van Fien. Achteraf was ik heel blij dat ik dat gedaan had.
Fien lag al heel vroeg naar de vogeltjes rond te kijken. Ze lag heel graag in de kinderwagen.
We hebben de draagmand dan ook bijna acht maanden gebruikt ...

Voor ons nieuwe neefje in spé deed ik dit nog eens over.

Weer met vogeltjes besef ik nu terwijl ik het schrijf. Nog een kleine maand moeten we op ons nieuwe neefje wachten. Met de familiale voorgeschiedenis van te vroeg bevallen kreeg ik de voorbije week een kleine aanval van bevallingsstress. Ik stak tussen de soep en de patatten (in dit geval een actieve Fien en een doodzieke Lena) een tandje bij om de hoes klaar te krijgen.

Kleine man, blijf gerust nog wat in de warme schoot van je mama, ik weet dat je het daar goed hebt. Maar mocht je echt nieuwsgierig zijn naar je kinderwagen, je mag nu bijna gaan komen, tante Liesbeth is klaar!

Kleine ster

Binnenkort wordt ons jongste neefje Joachim gedoopt. Zijn mama en oma vroegen me om hem een hemdje te maken. We kozen voor het stofje Starlette van Michael Miller. Zo kan Joachim schitteren op zijn eerste feest.

Hemdjespatronen, je vind ze in verschillende boekjes ... Maar een hemdje met lange mouwen in maat 62, ik verzeker u, die patroontjes zijn zeldzaam! Gelukkig ben ik een trouw lid van het Leuvens Stiksel en dan hoef je maar een gil te laten op de facebookpagina en meestal ben je dan een paar uur later geholpen! :-) Deze keer kon Hilde me verder helpen aan een patroontje met lange mouwen en officierskraagje. De kraag heb ik dan zelf verder getekend.

Een nieuwe start

Om te beginnen wens ik jullie allemaal een mooi, creatief, gezond 2013.

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets postte op mijn blog. Ik bleef wel op een laag pitje naaien, maar het ontbrak me regelmatig aan tijd en/of daglicht om mijn maaksels op mijn blog te zwieren. Dit is wat er oa nog van onder de naaimachine kwam :

En last but not least heb ik ook mijn eerste "tante hilde" pop gemaakt: broer.
Ze waarschuwt u al op de cover van haar boek, zo'n pop verovert je hart helemaal.
Gek hoe een flets roze lakentje uit de wibra transformeert tot een klein mini mensje eens je de pop begint op te vullen. Het kind moest ook ineens een naam krijgen en dat werd "broer". 't Is dat ik broer speciaal voor mijn metekindje maakte, anders zou het beslist moeilijk geweest zijn om hem ter adoptie af te staan! Op deze foto heeft broer nog een hoog voodoogehalte... de afgewerkte versie is ondertussen al verhuisd en het ontbrak me aan ... je weet wel ... om er een deftige foto van te nemen. :-)

Er zullen hier beslist nog poppen gemaakt worden!

De muts

Ze is eruit geraakt !
Ze heeft zich met wat ellebogenwerk omhooggewerkt in het lijstje in mijn hoofd en toen werd de muts een feit.

Fien is daar blij om, want nu heeft ze een warme muts, assorti met haar winterjas.
Ze is omkeerbaar, dus er is ruimte voor goestingskes: effen of met hertjes aan de buitenkant. Ik maakte dit modelletje uit de ottobre winter 2006 al vaker, met lintjes zoals het patroon voorschrijft. Maar nu maakte ik een patje en sluit de muts met een kamsnap aan de zijkant.

Schone meid hè! (trotse mama)