Zomergoed

Als je mijn blog bekijkt lijkt het alsof er hier niet veel meer genaaid wordt ...

Mijn lieve Fien is nogal een actief, ondernemend dametje dat overdag heel wat minder slaapt dan haar zusjes indertijd. Laten we zeggen dat ze me goed bezig houdt! Begrijp me niet verkeerd, ik geniet van de vele kwali-tijd die ik met haar kan doorbrengen.

Maar dutjes probeer ik dus zo efficiënt mogelijk te gebruiken, liefst om te naaien natuurlijk ... (ja ik weet dat dat ook het ideale moment is om te poetsen, ed ...)

En daardoor heb ik het gevoel dat ik bijna nooit meer kan naaien- als in : een aantal uren uittrekken voor jezelf en doorwerken aan een kledingstuk. Maar eigenlijk ben ik dus wel voortdurend aan het naaien: in mijn hoofd en in stukskes, als Fien slaapt en het huishouden niet in zo'n erge staat is dat ik er schuldgevoelens van krijg als ik begin te naaien.

Als ik er nu op terugkijk ben ik er de laatste maanden toch in geslaagd om heel wat bij mekaar te naaien en dat wil ik hier nu even op een rijtje zetten.

Note to myself: als ik nog eens het gevoel heb dat ik niet aan naaien toekom ga ik hier komen kijken en vaststellen dat het allemaal nog wel goed meevalt!

De inspiratie

De inspiratie voor onze boekjes haalden we uit het boekje dat oma voor Fien haar eerste verjaardag gemaakt heeft:

Sommige mensen reageren dat ze er ooit eens aan willen beginnen als ze er veel tijd voor hebben. Ik had op voorhand ook wat schrik dat er heel veel tijd in zou kruipen. Maar die gekke vriendin die me al meer zotte dingen heeft doen maken haalde me over de streep. En uiteindelijk viel het qua tijd super mee! Uiteindelijk maak je je boekje zo eenvoudig als je wil; een leuk stofje appliceren geeft ook al een mooi resultaat. Ik waarschuw je wel : eens je eraan bezig bent en de ideetjes bovenkomen ga je frulletjes en ritselfritsel willen toevoegen :-)

Teamwork

Enkele weken geleden maakte ik samen met Tinne twee boekjes als geboortecadeau voor twee "stikselbaby's".

Het moet gezegd, de inspiratie voor deze boekjes kwam van mijn moeder. Zij maakte voor Fientjes eerste verjaardag een boekje waar ze helemaal gek van is. Als ze er niet in aan het kijken is, loopt ze er wel mee rond en dan lijkt het net een kleine handtas.

En zo brachten oma en Fien eigenlijk ook ons op het idee om de handen in mekaar te slaan en een gezamelijk cadeau te maken.

Op een eerste avond zochten we stofjes bij elkaar en dachten we na over wat er in het boekje zou komen. Die ideeën lieten we een paar dagen sudderen ... Om dan weer samen aan de slag te gaan met de assemblage van de boekjes. Eerst alles knippen en klaarleggen, om dan onder de naaimachine te verdwijnen. En zo kregen we twee mooie boekjes! Kijk maar zelf :

We maakten een gepersonaliseerde voorkaft. De namen werden geflockt, maar veiligheidshalve werd de flockfolie ook nog eens vastgenaaid. Kleine vingertjes kunnen immers heel wat losprutsen ... We hebben de voorkaft ook gevuld met bubbeltjesplastic. Als handvat een koordje met kralen; dat is hier bij Fien haar boekje een groot succes!

We naaiden knoopjes vast, flockten een vosje en ik kon eindelijk nog eens mijn collectie sierlintjes aanspreken. Ik heb een zwak voor die lintjes, maar eens ik ze dan gekocht heb gebruik ik ze veel te weinig! De knopen zijn vastgenaaid met extra sterk garen.

Deze bloem wilde ik eerst gewoon appliceren, maar toen kwamen we op het idee om er ook nog tule achter te naaien. De vliesofix die ik al op de bloem gestreken had om te appliceren bleek een leuk ritseleffect te geven nu ik hem niet kon vaststrijken. Mooi meegenomen!

Een "foute" eekhoorn met een lekker zacht giraffenvelletje. In het andere boekje staat een foute olifant in een zacht zebravelletje. Je moest eens weten hoe hard we hier zelf om gelachen hebben toen we dat bedachten ...

Soms is een stofje leuk genoeg op zich om op te naaien. Mijn collectie lintjes kwam ook hier weer van pas. Als tussenlaagje voor deze laatste pagina gebruikten we plastic verpakking van ontbijtgranen en van koffiepads.

Eindconclusie van deze samenwerking: we hebben ons goed geamuseerd en zijn zelf tevreden van het mooie eindresultaat. Dit is zeker voor herhaling vatbaar!

Cutie

Tijd voor nog een laat communiekleedje ...
Mijn metekindje deed haar eerste communie en ik mocht een kleedje voor haar maken.
Ik vond een stofje dat perfect bij haar past: cutie world. Een mooi stofje, vol tierlantijntjes, poesjes, mooie kleurtjes, lieflijk,... echt op het lijf geschreven van mijn metekindje Anouk.

Ik ging op zoek naar een modelletje dat haar mooi zou passen en kwam uit bij het patroontje Muriel van Farbenmix. Ik gebruiktje dat patroontje al eerder voor een winterkleedje in velours. Ik vind het een mooi modelletje omdat het dankzij de zijpanden mooi centreerd. Voor Anouk maakte ik dus nu een katoenen versie, volledig gevoerd met een dun katoentje. Om nog wat extra bling bling toe te voegen stikte ik de naden door met een goudkleurig stiksel.



Op de dag zelf was het weer laten we zeggen "iets te Belgisch" om veel mooie foto's te kunnen maken. Maar dat weerhield Anouk er niet van om toch te stralen in haar kleedje.

De autostoel

Na het succes van de maxicosi moest ook onze zwarte autostoel eraan geloven. Ik heb zo'n plezier gehad van die maxi-cosi dat ik dat zeker wilde overdoen met de autostoel.
Ik ging op zoek naar een leuk stofje ... en kwam op het stoffenspektakel hetzelfde stofje tegen dat ik eerder in de Chien Vert kocht.

De stoel heeft een tijdje in de wacht gestaan. Ik wilde er pas aan beginnen als ik er ook ineens aan kon doorwerken. Het mocht geen projectje worden dat ik 25 keer opzij zou leggen want ik vreesde dat ik de hoes dan nooit meer in mekaar zou krijgen. Fien zit dus nu al een tijdje in een reserveautostoel uit de kelder van oma. Ik besefte dat ik het ook niet op de lange baan kon blijven schuiven en dat ik er tijd voor moest maken en zo geschiedde ...


Om zo'n hoes te herbekleden demonteer ik dus de originele hoes. Bij het uit mekaar tornen is het belangrijk om voldoende aantekeningen en evt foto's te maken om het geheel terug in mekaar te krijgen later.
Op de originele onderdelen stik ik mijn nieuwe stof vast en dan begin ik te puzzelen ...

De grote autostoel was een pak eenvoudiger in mekaar te krijgen dan de maxi-cosihoes die uit veel meer kleinere onderdelen bestond.

Als garen gebruik ik extrasterk garen van Gütermann, om te naaien een jeansnaald. Af en toe sputterde mijn Bernina wel even, veel dikker hadden de lagen niet mogen worden.

Ik ben erg tevreden over het resultaat en Fien ook :



Met zo'n mooie autostoel willen zelfs de grote zussen even terug klein worden ...
Bij Mirte ging dat gepaard met een gekke-bekken show :

Zelfs Lena liet zich verleiden om er nog eens in te gaan zitten, maar zij wilde niet op de foto.

Feestkleed

Twee weken geleden trok ik met Lena naar een nabijgelegen park om al wat foto's te trekken voor het bedankkaartje.

In het begin ging het nog wat aarzelend, met harkerige fotoposes en een grote fotosmile. Maar eens ik Lena wat kon afleiden ging ze helemaal op in de fotosessie. Het was een heel fijn moeder-dochtermoment!

Feest !

Gisteren was het dan zover: Lena vierde samen met 14 andere vriendjes haar lentefeest!
Het was een stralende dag!

In de voormiddag vierden we het lentefeest van onze kinderen met een viering. Het was een unieke belevenis vol leuke anekdotes over de kinderen, mooie tekstjes, een gelukspot en op het einde zelfs dansende ouders !
Chapeau voor de juf die dat allemaal zo mooi in mekaar gestoken had!

Na de viering hadden we met de ouders nog een kleine receptie georganiseerd om na te praten over de viering. En door die receptie mee voor te bereiden hebben we weer wat ouders beter leren kennen. De hele viering, de voorbereidingen, ... zowel de kinderen als de ouders hebben ze samen voorbereid. Het gaf een fijn gevoel van samenhorigheid.

In de namiddag vierden we verder met de familie. Het was een zalig tuinfeest, met dank aan de stralende zon.
We zijn er nog steeds van aan het nagenieten!