Showtime !

Een snel en eenvoudig jurkje uit de Knippie Baby zomer 2008, weeral voor Mirte. Ik werd terug attent gemaakt op dit modelletje via de blog van Polkadotjes. Had het al eerder gezien maar had er toen geen mooi stofje voor; toen ik het nu terug zag wist is dat dat het kleedje was waarvoor ik dit stofje bij Vermiljoen gekocht had ...

Ouderfeest

't Is hier stil geweest de laatste dagen ...

Er werd hier veel genaaid ... mijn metekindje Anouk is plots uit haar kleren gegroeid en dan heeft meter een efforke gedaan... twee rokjes zijn bijna klaar.
Dit weekend kwam Anoukje logeren; toen ik vanmorgen om vijf uur aan haar bed stond gaf ze me een dikke knuffel met de lieve woorden: Dank u tante Liesbeth voor de mooie rok. Ik vond het op slag al iets minder erg dat ik voor de derde keer uit mijn bed kon voor één van de kapoenen...

Gisteren mocht Lena met haar klasje optreden op het ouderfeest : een Schlagerfestival. Het was leuk om haar al een aantal weken te zien toegroeien naar het 'optreden op het grote podium' in het cultureel centrum. Vorig jaar in de eerste kleuterklas liepen alle kleutertjes diep onder de indruk van alle aandacht achter de juf aan ... nu liep Lena al enkele weken thuis haar dansje te oefenen. Ik was benieuwd hoe ze het er op dat grote podium vanaf ging brengen, want Lena is soms nogal verlegen ...

Maar natuurlijk, het zal u niet verwonderen, heeft ze dat fantastisch gedaan ! :-) Het was zo fijn om haar zo te zien genieten, er was in de verste verten geen plankenkoorts te bekennen.

Je zit daar dan in een donkere zaal en je weet dat de kindjes dus toch niemand kunnen herkennen in de zaal ... maar als je dochter dan in je richting kijkt is het toch bijzonder moeilijk om je handen niet in de lucht te steken. En ik was niet de enige !

Het was heel ontroerend om al die kleutertjes zo het beste van zichzelf te zien geven, om van de juffen nog maar te zwijgen.

En volgend jaar maakt ook Mirte haar entrée op het podium; wat gaat de tijd toch snel !

Jasje

Het is dan toch gelukt ...

Heb gisteren een halve dag ambetant gelopen van mijn strijkijzerincident met het jasje. Maar de schade bleek gelukkig beperkt, het had veel erger kunnen zijn. De stof is wat beschadigd vlak naast de rits, maar als je het niet weet zie je niets, toch niet als je ver genoeg staat :-) .

Mirte trekt zich van heel die heisa met het strijkijzer niets aan: ze poseerde heel gewillig voor de foto's en is heel blij met haar jasje ... en dat is uiteindelijk toch waar ik het voor doe.

Van moeder op dochter op moeder op ...

Gisteren nog eens een stoffenspektakel meegepikt. Vorige keer was mijn moeder op vakantie. Gisteren zijn we dan samen naar Luik geweest. Daar was veel meer keuze dan enkele weken geleden hier in Leuven, daar waren er nog veel winterstoffen. We hebben dan ook moeiteloos een voorraad stoffen ingeslaan.

Ik herinner me uit mijn kinderjaren het beeld van mijn moeder achter de naaimachine. In mijn tienerjaren kreeg ik ook de naaimicrobe te pakken. Ik herinner me nog hoe fier ik was toen ik mijn eigen shortje mocht maken ... Ik weet niet meer juist wanneer, maar ergens zijn we toen gestopt met naaien ... tot ik zelf zwanger was van mijn oudste dochter. Ik heb zelf doopsuiker gemaakt en ben beginnen naaien voor de kindjes (ondertussen werden het er twee). Mijn moeder keek altijd vanop de zijlijn toe, ze zag het niet meer zitten om er zelf aan te beginnen.

Je voelt me al komen ... ik ben er eigenlijk toch wel een beetje fier op dat ik haar uiteindelijk terug heb aangestoken om terug te beginnen naaien.

En als ik mijn meisjes soms bezig zie, denk ik dat zij de naaimicrobe ook in zich hebben. Ik heb hier drie lintmeters in omloop, want ze doen niet liever dan zich beginnen opmeten. Nog even en Lena neemt patroontjes voor me over, ...

De appel valt niet ver van de boom zeggen ze, en dat zou ik op dit vlak niet erg vinden :-)

Grmbllll .... 2

Weet je nog, dat jasje van vorige week?
Dat is afgeraakt ! Ik was de strijd aangegaan en had hem gewonnen; het jasje past Mirte als gegoten, we hebben zelfs al een kleine scène achter de rug omdat ze hem niet onmiddellijk mocht aanhouden om naar buiten te gaan, maar daarvoor is het nog te koud nu.

Maar, ..., daarnet werd het even te warm, letterlijk dan ! Ik was nog even bezig met de laatste afwerking, mijn labeltje en een lintje om de jas op te hangen erin vastmaken. Nu zijn mijn labeltjes momenteel nog van die strijkexemplaren- dat zal na vandaag zeker veranderen!!. Ik was me er al van bewust dat ik heel voorzichtig moest zijn om dat labeltje in mijn 'plastieken regenjasje' in te strijken, had zelfs al geprobeerd of dat niet te warm was voor de buitenstof als ik dat op de binnenstof ging strijken ...

... en toch ... slaag ik erin om met de zool van mijn stomme strijkijzer de buitenkant van mijn tot hiertoe perfecte jasje te raken ...

Heb al een kleine schadeopmeting gedaan en ben hier nu wat stoom aan het aflaten om hopelijk terug tot mijn positieven te komen en straks eens rustig te kunnen nadenken hoe ik dit obstakel nu weer ga oplossen ...

en het strijkijzer ... dat staat in de hoek !

Tegenvaller wordt meevaller

Als je me nu vraagt welk kledingstuk een tegenvaller was, dan zou ik zeker dit tuniekje noemen: ik maakte het vorig jaar voor Lena (toen 3 jaar) naar een patroontje uit Ottobre. Ze heeft het welgeteld 1 keer gepast, maar het stond haar niet mooi en het heeft van toen af altijd in de kast gehangen...

Tot vandaag : tuniekje voor driejarige wordt jurkje voor tweejarige zus.
Ze is er blij mee, ik vind ze er superschattig mee en het jurkje is dan toch niet helemaal voor niets gemaakt ...

Grmbllll ....

Het gaat niet altijd zo vlot ...
Had op het stoffenspektakel een coupon gekocht waar ik een zomerjasje van wilde maken; een dunne regenjasstof.

En die jas ging ik dus nu eens 'even snel maken'... Wil er een ballonjasje van maken, dus heb een bestaand patroon van Lena haar winterjas hertekend- dat was de eerste fase en ik dacht dat dit het moeilijkste zou zijn, maar toen begon het nog maar pas.

Stof knippen: jamaar, ik kan daar geen patroon op vastspelden want dat zitten er gaten in de stof ....
Naaien : als ik op de goede kant van de stof naai blijft de stof hardnekkig op dezelfde plaats onder naaivoet steken. Dit kon ik wel omzeilen door zijdepapier op de stof te leggen: heel dun en dan zie je ook nog waar je naait.

Het loopt dus voor geen meter! (Hebben ze die uitdrukking mss speciaal voor dit soort situaties uitgevonden?) Heb een haat-liefde verhouding met dit lapje stof en momenteel heeft de haat de bovenhand! Maar ik blijf hardnekkig proberen om er iets van te maken ...